başına Əhmədə meyllikən bunu çox görməmək gərək.
Səsimin titrəməsini əhəmiyyət vermədən '' Məndə səni çox sevirəm, zadəgan adamım mənim! '' Deyə mırıldandım. Üzündə çoxbilmiş bir gülümsəmə meydana gəlmişdi. Üzərimə ağırlığını bir az daha verərək baş barmağı ilə üzümü oxşamağa başladı. O oxşamada şəfqət, sevgi, eşq, arzu ... Qısacası hər bir duyğudan bir tutam vardı.
Yüngül bir homurdanmam ilə '' Hər gün bir az daha ağılımı başımdan alırsan. '' Dedi. Üzümdə yaranan arsız gülümsəmə ilə ərimə baxdım. Görəsən məndə bir ağıl buraxmadığının fərqində idimi?
Daha çox aramızda ki uzaqlığa dözə bilməyərək onu özümə çəkərək o kişiyə xas dodaqlara yüngül bir öpücüq buraxaraq açıq bir şəkildə döyüşün fitini vermişdim! Ah, bu döyüşün qənimətləri həqiqətən gözəl olacaqdı.Gözəl bir gecənin ardından şirkətdə ki işlərə fikrimi yönəltmək nə qədər də çətin gəlirdi. Dənizi düşünməkdən bütün gün yenə etməm lazım olan işlərin yarısını güclə edə bilmişdim.Çox darıxırdım ondan ötrü ... Əlimdə olsa işə belə gelmeyecekdim. Onu bu qədər gec qovuşmuşkən indi ondan heç doymayacaqmışam kimi hiss edirdim.
Kreslomdan geriyə doğru söykənərək keçirdiyimiz son bir ayı düşündüm. Çox çətin və acı dolu bir ay keçirmişdim. Yaşadıqlarımız asan deyildi amma nəticələri gözəl idi. İkimizi də bir-birinə bağlayan nəticələr idi bunlar. Bu bir ayda sevginin hər şeydən üstün olduğunu daha yaxşı anlamışdım. Etdiyim səhvlərin əvəzi altında əzilməyə könüllüyken Deniz, gözəl arvadım o əvəzlərin altında əzilməkdən məni xilas etdi. Mənə sevgi və şəfqət dolu yaxınlaşaraq hər şeyi unutmağa hazır olduğunu müəyyən etmişdi.
Yaşadıqlarımızı gözdən keçirərkən o gecəyə toxunmadan keçmem qeyri-mümkündü. O gecə özümü o qədər alçaq bir adam kimi hiss etmişdim ki ... Yeni evimizə köçdüyümüz ilk gecə idi. Deniz mənimlə danışmaq istədiyi bir şey olduğunu söyləmişdi. Yüngül gözlərimi bağlayaraq o günü daha yaxşı xatırlamağa çalışdım.
'' Əhməd bir şey söyləməliyəm sənə. ''
Dənizin səsi ilə televizoru bağlayaraq yataqda mənim