Söylədiyim sözü doğru eşidib eşitmədiyini ayırd edirdi.
'' Necə yəni? ''
'' Səni almağa gəldiyim gün öyrəndim. O şərəfsiz söylədi daha doğrusu söyletdirdim. ''
'' Yəni sən ... Sən bunu öyrəndiyin üçün mi məni almağa gəldin? Bəs öyrenmeseydin gəlməyəcəkmiydin? ''
Az əvvəl acı içində sıxılan üzü indi xəyal qırıqlığının verdiyi duyğularla əvəzlənmişdi. Belə anlayacağını bilirdim. Onsuz da kim olsa belə başa düşəcəydi.
'' Xeyr, Deniz. Seni sevdiyim üçün gəldim mən. Sensiz keçirdiyim günlərdə yaşadığım ağrını azaltmaq üçün gəldim. ''
İlk başda başını iki yana yellədi. Inanmır kimi bir halı vardı. Əslində inanmaq istəyirdi lakin inanmaqda çətinlik çəkdiyi çox açıqaydın bəlli idi.
'' Gözelim mənim ... ''
Alnına sevgi dolu bir öpücük buraxdım. Üzünü əllərimin arasına alaraq alnımı alnına yasladım. Nəfəsinin üzümə vuruşunu hiss edirdim.
'' Əhməd ... '' dedi. Səsində ki acı çox canımı yandırmışdı. Qorxurdu, fərqində idim. Mənim ona qarşı olan duyğularimdan qorxurdu. Ona o qədər çox acı yaşatmışdım ki bu vəziyyət haqlı olaraq onun belə olmasına səbəb olmuşdu.
'' Deniz, mən çox böyük bir axmaqlıq etdim. O qədər çox sevirdim ki səni ... ''
Gözlərimi onun safir mavisi gözlərindən ayıra bilmirdim. Nə qədər da ürkək baxırdı belə. Nə qədər də məğrurdu ...
'' Deniz bağışla məni sevgilim ... ''
O gözəl dümağ üzünü göz yaşları islatmışdı. Üzü hər saniyə bir az daha gərilirdi. Artıq saxlamadan, gizləmədən açıq bir şəkildə ağlamaya başlamışdı. Onun hər hıçqırığında, hər gözyaşında mənim ürəyimə zəhərli bir xəncər batırdı sanki.
'' Səni o qədər çox sevirəm ki sevgimdən kor oldum gözəlim ... ''
Eynən. Sevgim kor etmişdi məni. Gerçəkləri, Dənizin çəkdiyi ağrılarını görmemə maneə törətmişdi. Həmişə deyirəm bu qədər sevməkdə yaxşı deyildi. Bu qədər çox sevgi bax belə acı nəticələrə yol aça bilirdi.
'' Məndə səni sevirəm. ''
Eşitdiklərimi doğru olub olmadığından əmin ola bilmədim bir müddət. Deniz bəli, mənimlə qalmışdı amma heç bir zaman mənə bu sehrli üç sözü