ü söyləməmişdi. Mənə məndə səni sevirəm demişdi ... Bax indi ölsəmdə belə dinclik içində öləbilərdim. İndi hər cür şeyə hazırdım. Dənizin məni sevməsi qədər mükəmməl və fövqəladə bir mükafatdan sonra hər cür cəfaya razıydım.
Dodaqlarına qısa bir öpücük buraxdım. '' Deniz, gözəl arvadım mənim ... '' deyə mırıldandım. Ah, gözəl arvadım mənim!
Çalan telefonum ilə düşüncələrimdən ayyrıldım. Xəyali belə içimdə bir şeyləri ağrıtmağa kifayətdi eyni zamanda ürəyimdə ki ritmi artırmışdı da.
Zəng edən adamı görüncə könülsüz açdım telefonu.
'' Əfəndim. ''
Sitemli bir səs tonu ilə '' Məndə yaxşıyam oğlum təşəkkür edirəm bir anan olduğunu xatırladığın üçün. '' Deyinməyə başlamışdı belə anam. Səbrsizcə '' Ana! '' Dedim.
'' Nə var Əhməd? Ölsəm qalsam bilməyəcəksən belə. ''
Dərin bir nəfəs aldım.
'' Yaşayırsan ana. ''
Telefonun digər ucunda bir qəhqəhə meydana gəlmişdi.
'' Eynilə atan kimisən. ''
Vecsizcə '' Atam kimi məqsədin məni də gənc yaşda öldürmekse boşa hevesleirsən. '' Dedim.
Atam ağlıma gəldikcə istəmədən gərilirdim. Bəli, atamın ölümündən də açıq bir şəkildə anamı günahlandırırdım. Mənim elə parlaq bir uşaqlığım olmayıb. Xoşbəxt məsud ailə quruluşu mənə və ailəmə görə deyildi. Hər gün bağırışlar olduğu bir sabahla oyanırdım. Anamın atamı davamlı danlayan, kiçik görən bağırışlar hələ də qulaqlarımda əks səda veriridi.
'' Atan haqq etdiyini yaşadı. ''
Anamın soyuq səsi ilə üzümdə acı bir gülümsəmə meydana gəlmişdi. Anam hər zaman belə açıq sözlü və mərhəmətsiz bir qadın olmuşdu. Bir tək Selma'ya və Efe'ye qarşı belə olmamışdı. Onlara qarşı hər zaman zərifdi. Onlar üçün hər şeyi edə biləcək kimi dayanırdı. Üstəlik Selma'nın ölümündə öz anasından çox mənim anam məhv olmuşdu. İlk gecəni xəstəxanada keçirmişdi. Cənazə boyunca da serumla ayaq dayanmışdı. Çox böyük ziddlikdi doğrusu. Oğluna və ərinə bu qədər acımasızken bir qadın, nəvəsi və ölmüş gəlininə qarşı içində sevgi dolu idi.
'' Kimə görə? ''
'' Əhməd bunu danışacağıq? ''
Səsində yüngül bir hirslilik