vardı. Önəmsəmədim, hər zaman onun səsi mənə qarşı belə əsəbi çıxardı. Xüsusilə də Selma'nın ölümündən sonra bu narazılıq bir az daha artmış kimi idi. Dənizlə evləndikdən sonra mənə qarşı etdiyi rəftarı söyləməmə belə gərək yox idi. Toyumda belə bir yad kimi davranmışdı. Xoş toyum da bir toy havasında keçdiyi deyilə bilməzdi amma yenədə.
'' Nə zaman danışdıq ki bu gün danışaq ana. ''
Telefonun ucunda səssizlik meydana gəlmişdi. Təəcüblənmədim. Hər zaman işinə gəlməyən bir şey olduğunda ya bağırırdı ya da susardı. Bax mənim anamın huyuydu bu.
'' Niyə zəng etdin? ''
Bir az sərt soruşmuş ola bilərdim amma aylardır zən etməyən insanın indi axtarışı həqiqətən qəribə idi və məndə heç bir şey olmamış kimi davranabilecek biri deyildim.
'' Mən ... '' dedi. Sesi tərəddüdlü çıxmışdı. Sanki söyləyəcəyi şeyə qarşı reaksiyamə müəyyən etməyə çalışırdı.
'' Sən nə? ''
'' İstanbuldayam. ''
Bölüm - 36
Eşitdiyim sözün verdiyi narahatlıqla kreslomdan qalxıb oturdum və səsimi sakit tutmağa çalışaraq '' Nə axmaqlayırsan? '' Dedim.
'' Axmaqlamıram. Hava limanındayam gəl apar məni. ''
'' Zarafat edirsən? ''
Həqiqətən zarafat olmasını istəyirdim. Anamın gəlməsi demək mənim zorla qazandığım yuvamın dağılması mənasını da gəlirdi. Üstəlik Deniz'e qarşı necə davranacağını da gözəl bilirdim. Selma'nın ölümündə Dənizi günahlandırırdı. Anamda illərdir Dənizi sevdiyimi bilirdi. Mən bunu heç bir zaman ona etiraf etməsəm də o daha ilk zamanlardan anlamışdı və mənə qarşı olmuşdu həmişə. Onun üçün ideal gəlin, oğluna yaraşan Selma idi.
'' Əhməd, gözləyirəm səni. ''
Bir söz söyləməyimi gözləmədən telefonu bağlamışdı. Hirslə homurdanarak sərt bir şəkildə ayağa qalxdım. Həyatımda hər şey bir nizama girdi deyərkən, hər şey yenə yönündən çıxacaqdı.
-
'' Ana su. ''
Efe'nin səslənməsi ilə şkafdan bir stəkan alaraq su qoydum və sürətli addımlarla mətbəxdən çıxdım və salonun ortasında boylu boyuna uzanaraq boyama edən Efe'nin yanına diz çökərək suyunu uzatdım. Məni görüncə o gözəl meleksi