ə gözlərimi girişə doğru çevirdiyimdə Əhmədin gəlmiş olduğunu fərq etdim. Bir şey söyləmədən təkrar başımı əydim. Hıçqırıqlarım artıq nəfəs almaml çətinləşdirməyə başlamışdı.
Əhməd bir anda önümdə diz çökərək üzümü əllərinin arasına aldı.
'' Yaxşısan gözelim? ''
Səsində ki narahatlıq və şəfqət üzümdə qısa bir an gülümsəməyə səbəb olsa da yalnız mənfi mənada başımı yelləməklə yetindim. Yaxşı deyildim çünki. Həm də heç yaxşı deyildim.
'' Nə olb danış mənə? ''
Təlaşla mənə baxan gözlərindən gözlərimi ayıra bilmirdim. Ona bu düşüncələrimi necə söyleyeceğimi bilmirdim. Çünki o körpə ... O körpə yalnız menimdi və Əhmədin necə bir reaksiya verə biləcəyini bilmirdim.
'' Deniz, canım? ''
'' Körpəm ... '' deyə mırıldandım.
'' Nə körpən, nə baş veir? ''
Eşitdiyim qadın səsi ilə Əhmədin çiyininin üstündən qarşıya baxdım. Qapının girişində gördüyüm qəşəng geyimli qadın ilə vücudum sərt kəsilmişdi. Bu qadın Əhmədin anası və hazırda burada idi... inana bilməz bir şəkildə qadına baxırdım. Bir xəyal, bir ilğım olmasını istəyirdim. Gerçək ola bilməzdi. Xeyr, hazırda bu vəziyyətdə gerçək ola bilməzdi, olmamalıydı.
'' Əhməd ... '' deyə bildim yalnız. O isə nə edəcəyini bilə bilməz bir halda mənə baxırdı. Arada qalmış kimi idi.
'' Nə baş verir Əhməd burada? ''
Əhmədin anasının səsi az əvvəlkinə nisbətən daha sərt çıxmışdı. Üstəlik mənə baxan gözlərində açıq bir qıcıq hesab etmə vardı.Əhməd hələ mənə baxarkən '' Çıx çölə ana. '' Deyə qışqırdı. Qarşımda ki qadında ən kiçik bir dəyişiklik belə olmamışdı. Əhmədin söylədiyini və onun hirsini vecinə belə almadığı çox açıq idi.
'' Nə uşağından bəhs edir bu qadın? ''
'' Ana, get. ''
'' Cavab ver mənə! Yoxsa başqa bir adam ... ''
Sözünü tamamlamasına Əhməd icazə vermədən hirslə ayağa qalxmışdı və '' Kəs səsini! '' Deyə qışqırmışdı. Bədənimdəki titrəməyə mane ola bilməmişdim. Hər şey, düzəldiyini sandığım hər şey yenə əvvəlki vəziyyətinə qayıdırdı və mən heç bir şey edə bilmirdim. Belə şəhzadənin yuxudan oyanan vaxtı gəldi yəni