s ağrını ömrü boyunca unutamayacağından artıq daha əmin olmuşdu. Hər xatırladığında, hər ağlıma gəldiyində ürəyim bu cür acıyacaqdıı, gözlərim belə dolacaq və yenə üsyankar bir hal alacaqdı.
'' Yəni siz şey ... ''
'' Ana! Deniz mənim arvadımdı əlbəttəki birlikdə olacağam onunla. Nə hesab etmişdin? ''
Bir şey söyləmədən nəfəssiz bir şəkildə Əhməd və anası arasında keçən münaqişəni izləyirdim. Anasının bu qədər maraqlı və günahlandırıcı olması həqiqətən yaxşı deyildi. Üstəlik anasının burada nə işi var hələ onu da anlamış deyildim.
'' Nəvəm hardadı? ''
İkisinin baxışları da mənim üzərimdə toplanmışdı. '' Salonda. '' Deyə mırıldandım. Qadın üzümə boş bir ifadəylə baxmağa davam edincə '' Buranın qarşısı salon. '' Deyərək şərh gətirdim. Üzündə alşadıcı bir ifadəylə son dəfə baxıb mətbəxdən çıxdı. Bu qədər qürurlu bir qadının dünya üzərində var ola biləcəyini heç düşünmemişken belə bir qadının şəxsən qayınanam çıxması həqiqətən taleyin mənimlə zarafat etməsindən başqa bir şey deyildi.
-
Anamın mətbəxdən çıxması ilə ağlamaqdan gözləri şişmiş arvadıma doğru çevirdim yönümü. Çaşqın və incikdi. Bunu üzündən çox yaxşı anlaya bilmişdim. Çaşqın idi çünki, anamı burada görməyi gözləmirdi.İncikdi, anamın sözləri ona çox ağır gəlmişdi. Yalnız sözləri mi? Baxışlarıyla belə Dənizi açıq bir şəkildə əzirdi. Onu arabada xəbərdarlıq etdiyimə baxmayaraq ... ona Deniz'e pis davranmaması lazım olduğunu açıq bir dillə izah etmişdim. Dənizi sevdiyimi və Efe'nin də Dənizdən çox xoşlandığını çox dəqiq bir dillə açıqlamışdım amma harda anam belə qadın idi ... Heç bir zaman öz bildiyi doğrudan başqa doğru qəbul etməzdi.
Düşüncələrimi yığışdırmağa çalışaraq gözəl arvadımla aramda ki məsafəni bağladım və ona möhkəm sarıldım. Burnumu boynuna basdıraraq uzun, uzun onun o dinclik verən qoxusunu çəkdim. Doymaq istəyərcəsinə amma doymayacağımı bilə bilə çəkdim ... Eynilə ölüm olduğunu bildiyimiz halda ölümsüzmüş kimi yaşadığımız kimi ... O qədər əhəmiyyətsiz hesab etməz, o qədər qorxaraq