hələ ağlımda Əhməd və onun söylədiyi o gözəl cümlələr idi. Ah, gözəl ərim mənim, sevgi dolu adamım ... Ona hər keçən gün bir az daha aşiq olurdum, ürəyimdə ki yeri hər keçən gün daha çox artırdı. Eynilə bir zamanlar torpaqlarını genişlədib bütün dünyaya hökm edən Osmanlı kimi ... Ərimdən ürəyimin hər küncünü kəşf edib sonsuz bir imperatorluq qurma yolunda əmin addımlarla irəliləyirdi.
Düşüncələrimi bir kənara buraxaraq masada yoxdur hər şeyin qaydasında olub olmadığına son bir dəfə baxdım.Heş bir şey olmadığına qənaət gətirərək salona keçdim. Efe və qayınanam birlikdə oturmuş çizgi film izləyirdi. Əhməd isə şüşənin qarşısında ayaqda dayanmış çölə baxırdı. Yüngül bir nəfəs alaraq '' Yemək hazır. '' Dedim.
Efe mənim səsimi duyması ilə mənə baxdı və nənəsinin yanında qaçaraq mənim yanıma gəlib sarıldı.
'' Ana acdım. ''
Efe'yi qucağıma alaraq '' Anan sənə gözəl yeməklər hazırladı. '' Dedim. Salondan çıxarkən arxamda əsəbindən dəliyə dönən bir düşmən buraxdığım da çox düşündüm. Bəli mən belə adam idim. Mən həyatım boyunca Əhməd xaricində kimsəyə özümü ezdirmemişdim və bu saatdan sonrada ezdirecek deyildim. Əhməd hadisəsi isə çox fərqli idi. Yalnız ilk zamanlar o pis günləri yaşamışdım amma hamısı keçib getmişdi.
Efe'ni qucağımdan endirərək kürsünün birinə oturtdum və məndə yanına oturdum. Normal şərtlərdə Əhmədin bir yanında oğlu bir yanında da mən olurdum amma böyük ehtimal sevgili qayınanam oğlunun yanında oturmaq istəyəcək deyə düşünmüşdüm.
'' Çox gözəl bir masa ... ''
Əhmədin səsini duymam ilə baxışlarım ona çevirdim. Masada hər zaman ki yerinə oturmuşdu. Anası da təxmin etdiyim kimi yanına oturmuşdu.
'' Teşekkür edirəm canım. ''
Sonunda ki canım sözünü bilərək əlavə etmişdim. Bu bir növ qaynanama göz dağı vermək kimi bir şeydi. Xoşbəxtliyimi pozmasına icazə vermeyecekdim və o da bunu çox yaxşı anlamalıydı. Asan qazanmamışdım mən xoşbəxtliyi , asan da kimsənin pozmasına icazə verməzdim.
'' Əhməd bura Ayazlar evinə yaxındı ? ''
'' Bəli. ''
'' Yaxşı məni