ə yüngül çekinik bir səslə '' Niyə gəldi? '' Deyə davamını gətirdi sözünün. Bu sualı soruşarkən narahat olmamdan ya da səhv anlamamdan qorxduğu aydın idi. Onu bir az olsun rahatlaşdırmaq adına üzümə yüngül bir gülümsəmə yerləşdirdim. '' Bilmirəm gözelim. '' Deyə mırıldandım. Təəssüf ki məndə bilmirdim. Anam niyə gəldiyinə dair ən kiçik bir şey söyləməmişdi.
'' Efe'ni mənə qarşı doldurmaz görəsən ? ''
Gözləri dolmuşdu. Bu ehtimalın onu çox qorxutduğunu aşkar idi. Belə bir şeyin olmasına əsla icazə verməzdim. Anam belə olsa belə alçadıcı bir şeyi kimsənin etməsinə dözüm gösteremezdim.
'' Edə bilməz elə bir şey. ''
'' Mənə bəlkə hirslisən amma əlimdə deyil qorxuram. ''
Bir fısıltıdan ibarət bir şəkildə söyləmişdi son söylədiklərini. Ona əsəbləşdiyimi hardan çıxardığını bilmirdim amma ona hirslənməm kimi bir vəziyyət söz mövzusu belə ola bilməzdi. Üstəlik qorxusunda da haqlı olduğunu düşünürdüm. Anam həqiqətən bəzən çox irəliyə gedə bilərdi. Dur dayanacaq bilməyən davranışlarını burada, mənim evimdə də gösterebilirdi ki bu heç yaxşı olmazdı. Nə anam bucağında nə də bizim bucağımızdan.
'' Qızmıram amma beyninə salmağını istəmirəm belə şeyləri. Tamam mı? ''
'' Tamam canım. ''
Canım ... Bu sözü onun o gözəl iki dudağından eşitmək qədər gözəl bir səadət var idimi görəsən? Bütün hirsimi, bütün yorğunluğumu bu qadın bir anda yox edə bilirdi.
'' Elə içimə işləyirsən ki Deniz sanki qanatdığın lakin o qanatdığın yerlər acı deyil zövq verir ... ''
Üzündə yüngül bir qarışıqlıq yaranmışdı və daha sonra gözəl bir gülümsəmə ilə ödüllendirilmişdim. Eynilə axşamki kimi ...
Yanağımda ki əlini çənəsinə doğru götürərək özümə doğru çəkdim və onun o gözəl pambıq şəkəri konsistensiyasında ki dodaqlarında itmək üçün özümə icazə verdim. Ona qarşı yumşaq olacaqdım, bu dodaqların hər qıvrımının dadını ala, ala öpecekdim ... Amma ola bilmirdim . Onun dodaqları beləsinə ağzımda əriyərkən ... Ah, qeyri-mümkün idi bu! Dodaqlarım planlarımız xaricinə çıxaraq böyük bir aclıqla gözəl