, qan testi etdik. Yoldaşınızı görə bilərsiniz lakin diqqət etməniz gərəkir və ən qısa zamanda da bir Qadın Doğum mütəxəssisinə görüşmənizi də təklif edirəm. ''
Təəcübümü bir kənara atmağa çalışaraq '' Teşekkür edirəm. '' Dedim və yanımda uzaqlaşan həkimin arxasından baxa qaldım. İçimdə qəribə bir hiss vardı. Bu hiss bədbəxtlik deyildi bunu bilirdim amma tam olaraq xoşbəxtlik də deyildi. Bunun səbəbini də bilirdim əslində. Qorxurdum, gözəl arvadıma bir şey olmasından, yenidən onun ürəyində bir yara açılmasından dəlicəsinə qorxurdum. Yüngülcə fikirlərimi toplamağa çalışdım. Deniz və mənim bir körpəmiz olacaqdı, bizim ikimize aid bir parça, oğlumuza bir qardaş olacaqdı. Bəlkə də Dənizin istədiyi kimi gözəllər gözəli bir qızımız olacaqdı. Bu düşüncələr bir az olsun içimdə yaranan qorxunu yox etmişdi. Bu həyəcanla arvadımın yatdığı otağa girdim. Yorğun gözlərlə mənə baxırdı. Uzun, uzun izlədim onun o gözəl üzünü.
'' Deniz. ''
Əliylə məni susduraraq '' Sənə bir şey söyləməm gərək. '' Dedi. Nə söyləyəcəyini maraqlı gəlirdi amma mənim söyləyəcəyəm şeyin daha əhəmiyyətli olduğunu düşünərək danışmaq istəyərkən o çoxdan danışmağa başlamışdı belə.
'' Bundan sonra Efe'ye daha çox zaman ayırın, daha az çalışacaqsan. ''
Anlamamış bir şəkildə yatar mövqedə ki arvadıma baxdım. Nədən bəhs edir belə?
'' Efe, bu gün mənə sənin üşün çox darıxdığını söylədi. Lütfən onunla daha çox vaxt keçir, zamanınız varkən onu dəyərləndir. Atasının xatirəsi olmadan yaşamanın nə çətin olduğunu mən ... '' dedi və kəsik bir nəfəs alaraq '' Yaxşı bilirəm. ''
Üzü böyük bir hüznlə kölgelenmişdi. Onun atasının çox kiçikkən öldüyünü bilirdim və atasız olmanın nə qədər çətin olduğunu onun qədər olmasam da az çox bilirdim. Bəli, onun kimi heç atamı bilmir deyildim. Eh, heç deyilsə atamla da bir neçə anım var idi. Amma mənim gözəl arvadım, müdafiəsiz arvadım ... Sürətli addımlarla yanına gedərək yatağa oturdum və onu özümə çəkərək möhkəm sarıldım.
'' Tamam eşqim. ''
Başını bir an da qaldıraraq