cibindən bir məktub çıxardı.
'' Selma ölmədən əvvəl anama göndərmiş bu məktubu və əgər bir gün sən mənimlə evlənirsən sənə verməsini istəmiş. ''
Eşitdiklərimi verdiyi şokla bir an məktuba kayşada baxışlarım təkrar Əhmədə çevirdim. Üzündə ki narahatlığı çox rahat anlayırdım. Əslində məndə çox narahat idim. Selma'nın mənə nələr yazdığını bilmirdim və bu bilmədiklərimi öyrəndiyimdə canımın nə qədər yanacağını da təsəvvürüm belə gətirmirdim açıqcası.
'' Oxumaq məcburiyyətində deyilsən. ''
İçimdəki qayğını anlamış kimi qurduğu bu cümlə ilə ərimə sevgi dolu bir gülümsəmə bəxş edərək '' Oxuyacam. '' Dedim və əlindən məktubu alaraq ən küncdə ki kresloya buraxdım özümü. Əhmədin baxışlarını üzərimdə hiss edirken bir az çətin olacaqdı amma tək başıma edə bilməzdim bunu. Əllərimin titrəməsini umursamadan zərfi açdım və içində ki ağ kağızı açdım. Zərif yazısı ağ kağızla o qədər uyğun idi ki. Eynilə özü kimi idi. Dərin bir nəfəs alaraq oxumağa başladım.
'' Sevgili ...
Sənə necə xitab edəcəyimi bilmirəm. Sevgili ərimin sevdiyi qadın, sevgili ərimin unuda bilmədiyi qadın, Sevgili evliliyimi üzərində ki kölgə ... Bu xitablar o qədər uzun ki açıqcası arasından seçe bilmirdimm. Çünki hər nə qədər istəməsəm də hamısında bir həqiqəti var. Əsla səhv anlama! Seni günahlandırmıram. Əhməd, onu heç günah görmürəm. Burada ki tək günahkar mən idim. Bir adamın başqa bir qadını sevdiyini bildiyi halda ondan mədət umacaq qədər günahı haqq edən mən idim.
İndi bu sətirləri oxuduğuna görə mən ölmüş olacağam və sən ərim və uşağımın yanında olacaqsan. Aydındırki, bu məktubu heç oxumamağını seçim edirəm. Ölmək və ailəmi buraxmaq heç istəmirəm amma yenə də bir gün belə bir şeyə qarşı bir tədbir almaq istədim. İçimdə ki hisslər bunu etməm lazım olduğunu söylədi və məndə edirəm hazırda.
Sən çox şanslı bir qadındır. Əhməd kimi bir kişi səni beləsinə sevdiyi üçün həqiqətən çox şanslısan. O sevgiyə sahib olmaq üçün canımdan belə vazgeçebilirdim mən. Amma deyil o sevgiyə sahib olmaq ərimin