Sinirlə dərin bir nəfəs almışdım ki maşının yavaş, yavaş isindiyini fərq etdim.Üzümdə əmələ gələn təbəssümə mane ola bilməmişdim. Bu adam məni həqiqətən hər gün biraz daha təəccübləndirirdi.
‘’Təşəkkür edirəm.’’ Deyə mırıldandım o isə ‘’Etmə, sənin üçün deyil…’’ demişdi ki arxasını söyləməsinə imkan vermeden ‘’Bilirəm, Efe üşüməsin deyə eləmi?’’ dedim və o an Ehməd’in ilk dəfə gülümsəməsini gördüm. Onu tanıdığım gündən bəri ilk dəfə yanımda gülümsəmişdi və mənim adətən nəfəsim kəsilmişdi. Biçimli dodaqları və ağappaq dişləri ilə və o möhtəşəm qəmzəsi ilə bu adam çox yaraşıqlı idi!
-
Özümə əsəbləşməyi artıq buraxmışdım. Dəniz’ə nə qədər pis rəftar etmək istəsəm də ancaq bunu bacarmırdım. Onun canını yandırğımda mənim canım daha çox yanırdı! Bu vəziyyət məni artıqlamasıyla narahat etsə də bir həqiqəti görməyimə səbəb oldu. Mən hələ də onu sevirdim…
Sükanı az qala qıracaqmış kimi sıxdığımı əllərimdə hissettiyim acıyla fərq etmişdim. Özümü çox qarışıqlığın içində tapacağımı ağlıma gətirməmdim. Planım sadə idi Dəniz’ə mənə edəcəklərinin acısının bədəlini ödətəcəktim, sonra… Sonrası yoxdu bax! Sonrasını heç vaxt düşünməmişdim. Ona qarşı yumşalmağa başlayacağımı düşünmədiyim kimi!
Evin önünə çatdığımız üçün şükr edirdim.
edirdim. Çünki artıq düşünməkdən başımı itirəcək hala gəlmişdim. Maşını yerləşdikdən sonra heçnə demədən maşından endim. Arxa qapını açdığımda Efe’nin yatmış olduğunu gördüm. Onu oyandırmamağa çalışaraq qucağıma aldım və Dəniz’in də maşından enib bizə baxdığını fərq etdim. Biran gözlərim onun üzündə gəzsə də tez özümü toplayaraq ovucumun içində ki açarlıqdan otomatiyə basaraq maşının qapılarını bağladım və binaya doğru getdim. Dəniz yanımda deyil bir iki addım aralıdan gelirdi. Hələ də məndən çəkinməsi həm xoşuma gəlirdi həm də artıqlamasıyla canımı sıxırdı. Elbəttə, mənə belə duyğu qarmaqarışıqlığı yaşadmasını artıqlamasıyla canımı sıxdığını söyləməmə gərək yox.
Liftə mindiyimizdə düyməyə o basmışdı. Gözüm mələklər kimi yatan oğluma sataşınca