çıxmış olacaqdı ki, qarşımdaki tibb bacısı bir an ne deyeceyini bilmeden mene baxdı.
"Hekim size lazımı açıqlamanı verecekdir."
Bir şey demeyime fürset bele vermeden yanımdan uzaqlaşmışdı. Qezeble mızıldadım.
"Ehmed sakit ola bilersen?" dedi Gökhan.
"Nece sakit olum Gökhan?"
"Bilmirem amma onun üçün sakitleşmeyin lazımdır."
Bir şey söylemedim. Onun meni anlayacaĝını zenn etmirdim. Beli, men Deniz'e qarşı çox kinli ve qezebli idim amma bu kinim ve qezebim ondan deyerli ola bilmezdi. Onu itirmek istemirdim. Daha yeni tapmışdım ve itirmeye heç mi heç niyyetim yoxdu. O menim idi ve her zaman menim olaraq qalacaqdı. Kimsenin onu elimden almasına icaze vermeyecekdim!
Hekimin içeriden çıxması ile düşüncelerimi bir kenara buraxıb yanına getdim.
"Ilk önce siz neyi olursunuz?"
"Yoldaşıyam." dedim quru bir sesle.
Ayaz, Ayşe, Gökhan ve Ìnci yanıma gelmişdiler en az menim qeder hekimin deyecekleri ile maraqlanırdar.
"Xeste çox qan itirib tecilli iki eded BRh(+) qan lazimdır."
"Menim qan qrupum uyĝundur." dedi Ìnci.
Dalĝın bir nezerle ona baxdım.
"Bir nefer de lazimdır."
"Menimki de uygundur." dedim
"Yaxşı, yan terefdeki tibb bacısına söyleyin qan vereceyinizi."
"Körpe?"
Bir an üzüme baxaraq çenesini sıĝalladı.
"Tessüf edirem..." dedi ve telesik addımlarla uzaqlaşdı yanımdan.
Ne düşüneceyimi bilmirdim. Her zaman istemediyim ve varlıĝından narahatlıq duyduĝum körpe artıq yox idi. Rahatlamaĝım lazım idi deyil mi? Ele ise bu üreyimde yaranan aĝrı ne idi? Derin bir nefes alıb meni boĝacaqmış kimi olan kalustukumu bosaltdım, artıq ne edeceyimi, ne düşüneceyimi bilmez bir hala gelmişdim. Ah Deniz neler edirdin mene? Ya men sene nece deyecekdim körpe xeberini?
"Ehmed qan vermeyin lazımdır."
Ayaz'ın sesini eşitmeyimle düsüncelerimden ayrılaraq basımla tesdiq ettim ve Ìncinin girdiyi otaĝa doĝru yeridim.
Qan almaq isi bitene qeder fikrimde eyni suallar vardı. Deniz yaxşı olacaqdı mı? Olsa ona uşaq xeberini nece verecekdim? Öyrendiyinde yaşayacaĝı xeyal