m süren avtomabili Ayaz'ın evinin qarsısında saxlayaraq Efe'ni anamın yanında qoyduq ve Ayşe ile Ayaz'ın öz avtomabillerine eylesmeyleri ile yola çıxdıq.
Devetin olduĝu mekana geldiyimizde avtomabilden enerek Ayşe'nin de enmeyinin gözledim. Onun avtomabilden enmeyi ile kenara çekilib Ehmed ve Ayazı gözledik. Ayşe de bu gece çox gözel idi. Eynindeki qırmızı paltar ona o qeder çox yarasırdı ki her qadın asanlıqla onu qısqana bilerdi.
'Buyurun xanımlar."
Ayaz'ın sesi ile düşüncelerimden ayrlıb bir birinin elinden tutan cütlüye baxdım. Onlar el ele salona girerken kederli baxışlarımı Ehmed'e çevirdim. O ise mene mehel qoymadan içeri doĝru irelilemeye başlamışdı bele, gözlerime dolan yaşları geri yollayaraq arxasınca yetişdim ve yanında içeri girdim.
Masalar on neferlik idi. Biz bize ayrılan masaya doĝru getdiyimizde Gökhan ve Ìnci'nin gelmiş olduĝunu gördüm. Ìnci ile Ayaz ve Ayşe'nin toyunda tanış olmuşdum. Xoş ve gözel xasiyyetli qız idi. Bizde yerlerimize keçdikden sonra bir müddet söhbete daldıq. Arxada xoş pianino sesi vardı ve çox sakitlesdirirdi insani.
Masamızda helede iki nefer eksik idi. Döze bilmeyib.
"Diger gelen iki nefer kimdir?"
Deye ortalıĝa bir sual atdım. Gökhan her zamanki kimi gülümseyerek.
"Adem bey ve heyat yoldaşı Peri xanim idi, amma usaqları xestelendiyi üçün gele bilmediler." dedi.
Tebessüm ile kifayetlendim. Gökhan xoş xasiyyet, düşünceli idi, çox severdim onu.
Masamıza yaxınlasan bir ofsiyantin sesi ile düşüncelerimden ayrıldım.
"Axsamınız xeyir. Adem bey ve xanımı gelmeyecekler mi?"
Ehmed ofisiyanta baxaraq.
"Beli." dedi.
"Gelmeyeceyini söyleyen amma son anda gelmeye qerar veren iki qonaĝımız var bu masada otura bilerler?"
"Problem deyil."
Deye yola verdi Ehmed Ayaz ve Gökhan ile yarım qalan söhbetine geri döndü.
Ayşe'nin qulaĝına "Çox sıxıldım" deye pıçıldadım. Oda mene gülümseyerek "Bir nece saata gederik. Canım sebr et." dedi.
Can sıxıntımı azaltmaq meqsedi ile boş gözlerle etrafa baxmaqa başlamışdım ki, esitdiyim