n bunların düzələcəyinə ümid edərkən əksinə dəli kimi sevdiyim ərim,övladımın atası getdikcə biraz daha uzaqlaşırdı məndən.Aramıza hər keçən gün sökülməsi çətin olan sərhədlər qoyulurdu..Əvvəllər gec gələndə şikayətlənirdimsə, indi isə təki gec gəlsin ancaq tək gəlsin deyəcək nöqtəyə gəlmişdim.Gəlmədiyi gecələr olurdu və mən o gecələrdə məhv olurdum,doğru düzgün gözümə yuxu da gəlmirdi.Ərimin harada ola biləcəyin fikirləşməkdən o qədər yorulmuşdum ki..Xoşbəxt bir evlilik istəmişdim mən,bir-birini sevən iki insan və uşaqlar.Bu qədər sadə,bəsit və xoşbəxt olmaq, amma olmadı...
Əvvəlləronun başqasına olan sevgisini unutdura biləcəyimi zənn etmişdim,o sevginin mənə qarşı yarada biləcəyimi bacaracağımı düşünmüşdüm və fikirləşməklə kifayətlənməyib özümü buna inandırmışdım amma olmadı... Nəticə göz qabağındadı xəyallarımın suya düşməsi....Onu da başa düşürdüm,onu o qədər çox sevirdim ki,ürəyindəkiləri, ağlından keçən hərşeyi bilirdim və anlayırdım.Nə qədər acı çəkdiyini görə bilirdim,məni sevməyə çalışdığını,o qadının yerinə qoymağa çalışdığını ancaq ağlından da,qəlbindən də silməyi bacara bilmədiyini bilirdim.
Əslində mən onun üçün hər şeyə razı idim.Yetər ki, o olsun həyatımda ancaq acı çəkməsi məni xoşbəxt etmirdi.Onun xoşbəxt edə bilmədiyimi görmək məni hər gün biraz daha məhv edirdi.Bəzən kaş ki onunla evlənməsəydim,o sevdiyi qadınla evlənsəydi deyə dediyim də olurdu.Hətta bir dəfə qaynanama demişdim bu fikri lakin reaksiyası çox sərt olmuşdu.Mənə mən qəbul etməsəydim onsuz o qadınla heç vaxt evlənməyəcəyini söyləmişdi.Səbəbini soruşanda isə dilinin altında deyinirdi.Qızın onsuzda kim olduğunu söyləməyə ehtiyac gərək yox imiş və keçmişi qurdalamağıma ehtiyac yox imiş.Mənim məqsədim keçmişi qurdalamaq deyildi amma di gəl bu onu anlamırdı.Mən sadəcə artıq dözə bilmirdim,get-gedə içimdə fırtınalar qopurdu həyatım qaralmağa başlayırdı və mən bu qaranlığa öyrəşə biləcəyimi heç ağlıma gətirmirdim.
Defteri örtdüyümdə o qadının düşüncesiyle baş başa qalmışdım.Bu