nefes almışdım ki maşının yavaş, yavaş isindiyini ferq etdim.Üzümde emele gelen tebessüme mane ola bilmemişdim. Bu adam meni heqiqeten her gün biraz daha teeccüblendirirdi.
‘’Teşekkür edirem.’’ Deye mırıldandım o ise ‘’Etme, senin üçün deyil…’’ demişdi ki arxasını söylemesine imkan vermeden ‘’Bilirem, Efe üşümesin deye elemi?’’ dedim ve o an Ehmed’in ilk defe gülümsemesini gördüm. Onu tanıdığım günden beri ilk defe yanımda gülümsemişdi ve menim adeten nefesim kesilmişdi. Biçimli dodaqları ve ağappaq dişleri ile ve o möhteşem qemzesi ile bu adam çox yaraşıqlı idi!
-
Özüme esebleşmeyi artıq buraxmışdım. Deniz’e ne qeder pis reftar etmek istesem de ancaq bunu bacarmırdım. Onun canını yandırğımda menim canım daha çox yanırdı! Bu veziyyet meni artıqlamasıyla narahat etse de bir heqiqeti görmeyime sebeb oldu. Men hele de onu sevirdim…
Sükanı az qala qıracaqmış kimi sıxdığımı ellerimde hissettiyim acıyla ferq etmişdim. Özümü çox qarışıqlığın içinde tapacağımı ağlıma getirmemdim. Planım sade idi Deniz’e mene edeceklerinin acısının bedelini ödetecektim, sonra… Sonrası yoxdu bax! Sonrasını heç vaxt düşünmemişdim. Ona qarşı yumşalmağa başlayacağımı düşünmediyim kimi!
Evin önüne çatdığımız üçün şükr edirdim.
edirdim. Çünki artıq düşünmekden başımı itirecek hala gelmişdim. Maşını yerleşdikden sonra heçne demeden maşından endim. Arxa qapını açdığımda Efe’nin yatmış olduğunu gördüm. Onu oyandırmamağa çalışaraq qucağıma aldım ve Deniz’in de maşından enib bize baxdığını ferq etdim. Biran gözlerim onun üzünde gezse de tez özümü toplayaraq ovucumun içinde ki açarlıqdan otomatiye basaraq maşının qapılarını bağladım ve binaya doğru getdim. Deniz yanımda deyil bir iki addım aralıdan gelirdi. Hele de menden çekinmesi hem xoşuma gelirdi hem de artıqlamasıyla canımı sıxırdı. Elbette, mene bele duyğu qarmaqarışıqlığı yaşadmasını artıqlamasıyla canımı sıxdığını söylememe gerek yox.
Lifte mindiyimizde düymeye o basmışdı. Gözüm melekler kimi yatan oğluma sataşınca içimde baş qaldıran

<< 1 ... 50 51 [52] 53 54 ... 200 >>