duyĝularımla deyil de beynimle hereket etmişdim.
Düşünmemeye çalışaraq qapını açdım ve içeri girdim. Otaq bir neferlik gözel bir xestexana otaĝı idi. Yüngülce ireliledikden sonra yataqda solgun benizi ile yatan Deniz'i gördüm. Üzü çox solĝun ve yorgun görünürdü. Eyninde axsam geyindiyi möhdesem beyaz paltar yerine mavi xestexana paltarı vardı.
"Ehmed..."
Gözlerini yüngülce açmışdı ve sesi xırıltılı çıxmışdı.
"Burdayam..."
"Hardayam, ne oldu?"
Gözlerini tamamen açmış ve etrafa baxırdı.
"Xestexanada."
Bir müddet susdu ve olanları xatırlamaĝa çalışırmış kimi bir nöqteye dikmişdi baxışlarını. Daha sonra qollarındaki ciziklere ve başındaki sarĝıya getdi elleri, en son qarnını tapanda elleri gözlerini menim gözlerimde sabitledi ve "Körpem." deye pıçıldadı.Bütün günü yene Deniz'i düşünerek keçirmişdim. Dünen axşam onu çox incittiyimin ferqinde idim. O hıcqırıq sesi onsuzda içimdeki çox şeyi darma daĝın etmişdi. Nece bir şey idi bu? Ona hem delicesine bir qezeb duyurdum hem de o ezab çekende men ondan daha artıq ezab duyurdum. Hirsle maşını saxlayıb içinden çıxdım. Binaya doĝru gereken qalustukumu boşaltdım.
Lifte mindiyimde aynadaki eksime bos bos baxdım. Gözlerimin altı şişdi ve üzüm çox asıq idi. Heqiqeten dözülmez bir insandım! Liftin dayanması ile liftden çıxıb evimin zengini basdım. Evim... Menim evim.. Beli, menim bir evim, bir arvadım, bir oĝlum, birde... Ve tıxanırdım burda. Ona ne deyeceyimi bilmirdim, onu övladım olaraq görüb görmeyeceyimi, ona nece davranacaqımı heqiqeten bilmirdim.
Açılan qapı ile Efe'ni gördüm qarşımda arxasında da Deniz vardı. Gözleri incik ve kederli baxırdı. Ehemiyyet vermemeye çalışaraq Efe'ni qucaqıma aldım ve yanaqlarından öperek içeri girdim. Deniz'in metbexe doĝru getdiyini görmüşdüm amma mehel qoymadan Efe ile salona keçerek kreslolardan birine oturdum.
"Darıxıb mı oĝlum menim üçün?"
"Darıxmışam ata."
Yanaĝından birde öptüm.
"Neler etmisen bu gün?"
Efe heyecanla bu gün etdiklerini mene danışarken menim fikrim

<< 1 ... 64 65 [66] 67 68 ... 200 >>