Men ozum de universitetde yeni, gozel, bezekli -duzekli gizlari gorub Ayselden soyuyacagimi dushunsem de, ureye hokm etmek uchun deyesen artig gec idi. Ayselin ders novbesi ile menim ders novbem eyni vaxtda bashlayib eyni vaxtda bitdiyinden, men dersden sonra az gala gacharag kechmish mektebime yollanardim ki, onu besh degigelik de olsa gorum..
Belece sevgi illerle davam etmishdi. Men 4-cu kursu bitirdiyimde Aysel de birinci kursu bitirmishdi. Bu zaman kesiyinde atam rehmete getdiyinden bizim maddi veziyyetimiz ashagi enmishdi. Ister-istemez Aysele de bunu hiss etdirirdim, her zaman eli pulla oynayan bir insan idim indi ise atamin gefil yoxlugu ile goyden yere chirpilmishdim.
Iller erzinde deyishmishdim. Axmaglig, decellikler eden insandan sevdiyi giza sadig bir insana chevrilmishdim. (Muellif Nazrin) Aysel ile Bakinin ele bir kuchesi yox idi ki, orda birge xatiremiz olmasin. Bezen saatlarla piyada dolashib gelecek heyatimiz barede planlar gurardig. Deli-dolu birinden sakit, aile gurmag, sadig olmag isteyen birine deyishmishdim.
Indi ele alinmishdi ki, atam rehmete getdiyinden bu planlar biraz deyishmishdi, evlilik barede bu veziyyetde dushune bilmezdim, daha arxamda duranim yox idi. Esgerliye getmeyime on gun galmish Ayselle kafelerin birinde oturub yemek yeyirdik.
Son gunler onun nese narahat, kefsiz, esebi oldugunu gorub her ne geder sorgu sual etsem de, o bir tutarli cavab vermirdi.
Indi de sessiz shekilde gabda gurdalandigini gorub, elimdeki chengeli masaya goyub, diggetle ona baxdim.
- haransa agrayir? Niye yemeyini yemirsen?,- nevazishle onu suzsem de, Aysel hech gozunun ucu ile de mene baxmadi.
- ishtahim yoxdur.,- mizildanib, bashin galdirmirdi.
- belke bashga nese isteyirsen, sifarish edim.
- hechne istemirem.,- onun biraz sert chixan tonuna teeccuble gashimi duyunledim.
- sene ne olub son gunler, menle esebi danishirsan? Yoxsa mene ele gelir? ,- onsuz artig men de bu abu havadan narazi idim, Ayselin garninin derdin bilsem gozel olardi.
O