Bir gün bir qız gördüm parkda
.Otracaqdatək əyləşib dənizə baxırdı .
Gözlərində kədər vardiı. Sanki kimisə
gözlüyürmüş kimi gözlərini dənizdən
çəkmirdi.Yaxınlaşdım^ - Salam - Salam -
Yanınızda əyləşsəm narahat etmərəm sizi ?
- Mənə görə narahat olma , narahat
etmirsən - Olar bir söz soruşum ? Söz
verirəm get dediyiniz anda çıxıb gedecəm -
Buyur - Gözlərinizdə kədər gördüm yəqin ki
bunun bir səbəbi var . Demək istəmərsiz ? -
Istəmirəm öz dərdimlə sizidə dərdə salım -
Yox . Bəlkədə öz dərdimi unutmuş olaram
Üzünü dənizə tərəf tutub dedi : - Mən
anamın üzünü görməmişəm , hələ çox
balacaydım anam rəhmətə gedəndə . Nə
bacım var nədəqardaşım .Tək atam
böyüdüb məni , imkanımız yaxşı olub
.Nişanlamışdı atam məni Nişanlım
,rəfiqələrim var idi . Ama bir gün .............
Susdu bir anlığa , gözləri doldu , əzab
çəkdiyini hiss etdim . Peşman oldum
soruşduğuma görə - ama düşünürdüm ki
dərdini söyləsə bu qədər fikirli və dərdli
olmaz . Davam etdi söhbətinə : - Ama bir
gün atam məni yanına çağırdı ( ad günüm
idi ) - təbrik edib dedi : - Gedək sənə
istədiyin hədiyyəni alacam .Rəfiqələrinidə,
nişanlınıda axşam ad gününə çağırarsan .
Hədiyyəni alıb evə qayıdan zaman maşin
qəzası baş verdi atamıda itirdim ... Göz
yaşını saxlaya bilmirdi . O ağladıqca , o
danışdıqca parçalanırdı ürəyim. - Atamı
itirdikdən sonra tək qaldım . Heç kim mənə
yaxın durmadı .Əmim atamnan qalan evi ,
maşını , hərşeyi əlimnən alıb məni küçəyə
atdı . Nişanlımda nişani qaytardı
,rəfiqələrimdə mənnən uzaqlaşdılar. - Axı
niyə ? - Çünki qəzadan sonra ayağımın biri
şikəst oldu . Üzümü kimə tutdumsa -
mənim şikəstə baxmağa halım yoxdu - dedi
. Həmdə daha nə atam nədə atamın var -
dövləti vardı . Danışdıqca göz yaşları
yanağınnan süzülürdü . Əlində bərk-bərk
tutub saxladığı nəsə birşey var idi . Bir
anlığa susmuşduq ikimizdə .O məsum üzü
gördükcə ürəyim parçalanırdı . Dolmuşdu
gözlərim ancaq özümü saxlamışdim . Əlimi
uzadıb dedim: - O əlindəki nədir ele
baxmaq olar ?