isteyirdim.. -ve?..neye getirirsen sozunu? - men garshina shert goymuram.. bu evde uwagin olacagsa, men onu senden gizledesi deyilem.. amma biz..bizim munasibetimiz bugunki kimi olmayacag. - yeni ya evlen menimle, ya da xosh getdin , Eldar?!,- Eldarin gezeblendiyini hiss edirdim. Onun dediyi fikirde olmasam da, bu saat onu bawa sala bilmeyecekdim. - men ele demedim.. - ancag ele cixdi.,- Eldar stolun ustunden acarlarin goturub, dehlize cixdi, - seni de bawa dushurem. Hagglisan. ,- deyib getdi. Bu davamiz neye getirib cixardacagdi, bilmirem. Cunki, onunla ayrilasi deyildim, hem uwagimiz olacagdi, hem de ki, ondan bawga kiminse heyatima daxil olmagi aglasigmaz bir shey idi. Men Eldarin idim, bes Eldar.. menim ailem menim yanimda olmaya-olmaya garshimi kesirdise, onun ailesi yaninda ola-ola, o onlardan nece kecerdi?.. Ele fikirler icinde metbexde oturub, gozumun yashin sildim.. Bir nece degige metbexde sessiz oturdugdan sonra, ayaga qalxib otagima kecdim. Bu eve kocenden Eldar fasilelerle de olsa, heyatimda olub.. evin her kuncunde onu xatirladacag xatireler var idi. Insana ayrilig cetin olur, men ise Eldarla ayrila bilmirdim.. mence, bu ayrilmagdan beterdir. Cunki istediyin insan tamligla senin deyil. Men ne birinci ne de axrinci deyildim bu veziyyetde olan. Yadimdadir 12-13 yashim olanda gonshulugda Samire adli, bir uwagli gadin var idi. O vaxti onun baresinde chox sheyler deyilse de, men uwag idim ,bunlari anlamirdim . boyudukce anlamishdim ki, tek qadin olarag yawamag cetindir. Halbuki, onun pis yol yolcusu oldugunu hec kim gormese de, hagginda danishilanlar kifayet geder idi.. indi ozum o veziyyete dushmushdum deyesen.. Elimi garnima goyub, gozlerimi yumdum. Ne geder bu uwagi gozlemesem de, analig hisslerim bash qaldirmishdi.. belke bu uwag gelecekde mene manealar toredecekdi, belke bu uwaga gore chox ginaglar eshidecekdim, amma bir sheyi anlayirdim ki, kechmish ailemden mene daha yaxinlig olmazdi, men ozum oz ailemi gurmali idim.. Eldarin ne gerar gebul