gedecekdim.. Mektubu bitirib ,
ayaqa qalxdim. - Behrin, niye otagdan chixmirsan? ,- Ilaha
gapida dayanib mene seslenirdi. Men ise pencerenin
garshisinda eyleshib, gozumu cekmeden ,sakit sesle : -
yorgunam, Ilash..,- deyib susdum. Ilaha " yaxshi " deyib
otagdan cixanda ise, bayagdan gizletdiyim goz yashimi
silib , bir daha olanlari xatirladim.. Biraz ozumu toplayib,
evdekilerin yanina cixdim. Gozlerim iki degigeden bir dolsa
da, onlarla son defe bir yerde otura bilmeyin dadin
cixarmaga calishirdim. Tahir menim elimi sixib ,
gulumsedikde ise ozume nifret edirdim.. Ilahagil getdiyinde
onu lap berk gucaglayib sagollashdim.. Gunorta evde hec
kim yox idi. bayagdan yigdigim cox kicik cantani elime
goturdum. Biraz yigdigim pulumu ve zinyet eshyalarimi
satdigdan qalan pulu da ust uste yigib cibime goydum. Ele
de chox pulum yox idi, amma bawga cixiw yolum da
qalmamishdi. Bilmirem yene impulsiv sehv hereket edirdim,
yoxsa ne.. amma artig olan olmushdu. Son defe Mektuba goz
gezdirdim. " men cixib gedirem. Ginayacaginizi bilirem, yeni
ne nankor ovladam ki, hech kimi dushunmeyib getdim.
Amma bawga yolum yoxdur. Men Tahiri sevmirem, sizi de bir
valideyn kimi gebul etsem de, men heyatimi bawga cur
gorurem. Meni axtarcagsiniz bilirem, amma bu eve bir de
gayitmayacagima emin olun. Oz zinyet ewyalarimi
goturmuwem, goyduyum niwan uzuyudur,, Tahire
catdirarsiniz. Bu defe de garshimi kesmeyin, bir defe sizden
canimi gurtarmag istedim olumle,imkan vermediniz. Indi
olmek istemirem, sadece sizi daha heyatimda istemirem!"
Mektubu cirib her weyi oldugu kimi yazmag istesem de, bu
isteyi sixib Mektubu yerine goyub otagdan cixdim. Sessizlik
icinde ata evimi terk etmishdim. Bu eve daha gele
bilmeyecekdim, emin idim.. Weherden giragda bir yere gelib
chixmishdim. Burda kiraye evler cox idi. Duzdur, buranin
heyati menim gorduyum heyatdan keskin ferglense de, bu
saat menim luks axtaracagim bir dovr deyildi. Ustumde
telefon da