gəzdirib
-Demək nifrət edirsən hə?-deyərək dodaqlarıma yumuldu.Nə qədər qarşılıq verməmək istəsəm də olmurdu.Mən ona heç bir zaman yox söyləyə bilmirdim. Dəqiqələrcə öpüşdükdən sonra məndən aralanıb
-Görürəm necə nifrət etdiyini. -söylədi. Başımı aşağı saldım. Gözlərim dolmuşdu.
-Ayrı qala bilmiriksə, niyə belə edirsən?
Çiyinlərimdən tutub məni silkələdi.
-Başa düş.Səbəbi dəfələrcə demişəm. Olmaz Rufa.Alınmaz.Unut məni -deyib arxasını dönərək getdi.İyul ayı olsa da hava tutulmuşdu.Gözlənilməz anda yağış başladı.Artıq dolmuş gözlərimi azad etdim.Arxasından baxa qalmışdım. Yağış saçlarımı , üstümü islatmışdı. Sadəcə "Səni sevirəm" söyləyib hönkürmək qalmışdı mənə . Ətrafdakı insanları görüb üzümü dönərək yola davam etdim . Anlamamışdım heç nəyi. Alınmazdısa bu görüş nə idi? Niyə soyuq davranır mənə? Getmişdisə niyə geri döndü? Yol boyu Düşüncələr didirdi beynimi.

**** *****
Ramin Rüfətlə mənə yaxınlaşıb . Qəzəbli baxışlarını üzərimizdə tuşladı. Mən arada çökən sükutun hara gedəcəyini hiss etmişdim artıq. O sözə başladı.
-Salam Rufa .Nə əcəb burdasan.Dərs bitməyib?
Rüfət vəziyyətin gərgin olduğunu hiss etmişdi ki
-Nəysə Rufa.Mən 2-cü gün kitabı sənə qaytararam -deyib uzaqlaşdı.Məndə başımla razılığımı bildirdim.
-Salam Ramin.Hə mən də evə qayıdırdım.
-O kim idi?
-Kim?
-Yanındakı ! Artıq əsəbləşdiyini hiss edib sözə başladım.
-Hə Rüfəti deyirsən.O sinif yoldaşımdır.
-Sənin yanında nə işi var?
-Kitab alırdı.
-Mən çox görmüşəm elə kitab alanları.
-Sənə nə olub axı?
-Sabah o kitabın arasında məktub gəlsə təəccüblənmə. Bir də səni oğlanlarla görməyim.
Qəzəbli baxışlarını görüb dilimi udmuşdum.
-Yaxşı
-Gəl maşınım burdadır səni evə aparım.
-Əziyyət olar.Mən..
-Gəl dedim.-Kor peşman ardınca addımlayıb maşına mindim.
Yol boyu ara bir gözlərimiz maşının güzgüsündən toqquşurdu.Bir an əvvəl evə çatmaq istəyirdim. Utanıb gözlərimi yola zilləmişdim. Nəhayət evə çatdıq.O içəri keçməyib mənlə sağollaşıb geri qayıtdı. Evə gəlib özümü yatağa