ş görmədiyimi anlamışdım. " canım " bu mesaj Ramindən gəlmişdi. Bu nə demək idi axı? Sadəcə "Salam .Başa düşmədim" yazaraq cavab gözlədim.Mesajımı gözləyirmiş kimi həmin an cavablandırdı.
- "Salam.Bağışla səhvən göndərmişəm ."
Demək , səhvən hə? Sözün əsl mənasında hirs bürümüşdü gözümü.Həm içimdəki qısqanclıq hissi həm də onun kobudluğu.
-"Bir də mənə səhvən yazma."
- "Oyy, balacamız nə tez əsəbləşir baş üstə.Necəsən?Neçə gündür haralarda idin?"
Nə deyim yoxluğumu hiss etməsi az da olsa sevindirmişdi. Bir də baxdıq ki artıq 2 saatdır söhbətləşirik. Bir azdan sağollaşdıq.Səhər tezdən dərsə getməli olduğumu xatırlamışdım.
Günlər keçirdi.Hazırlıqdan gəlib yorğun şəkildə yerimə uzanmışdım.Evdə hər zamanki kimi heç kəs yox idi. Fikrimi telefonun səsi ayıltdı. Rüfət idi. Açdım.Salamlaşıb dərsə gəlmədiyi müddətdə keçirilmiş dərslərin yerini soruşurdu. Elə bu an qapı döyüldü.Telefonla danışaraq qapını açdığımda qarşımda Ramini görüb təəccübləndim.Əlimlə "keç" işarə edib telefonla danışığa davam etdim. Danışıq əsnasında Rüfətə adı ilə müraciət etməyimdən Ramin danışdığımın oğlan olduğunu hiss etmişdi.Heç gözləmədiyim bir anda əlimdən telefonu alıb söndürdü.Yaranmış situasiyanı anlamayıb qaşlarımı çataraq nəzərlərimi ona dikdim.
-Sənin qız sinifyoldaşın yoxdur?!
-Var.
-Dərs haqda onlarla danışa bilməzsən?
-Kimlə danışacağımı səndən soruşmalı idim ki?
-Hə .Sənə demişdim oğlanlarla danışdığını görməyim.
-Hansı hüquqla?
-Çünki mən..Çünkii..mən sənin bibinoğlunam.
-Əziz bibim oğlu Onda nəzərinizə çatdırım ki , başqa dayı qızlarınız da var.
-Sənin dilin nə zaman bu qədər uzandı? Mən sənə deyirəm dəli etmə adamı.
Təəccüblə məni izləyirdi. Söhbəti çox uzatmayıb mövzunu dəyişdim. Atamı soruşub Bir az da
Oturduqdan sonra getdi. Illərdir üzünü görmədiyim bibim oğlu artıq evimizin daimi sakininə çevrilmişdi. Onun bu kimi qısqanclıqlarına artıq əsəbiləşirdim. Hələ whatsappda "online, kimlə danışırsan? Öz şəklini niyə qoymusan? " tipli mesajlarını demirəm hələ.