parka çatdıq. Boş skamyaların birində əyləşdik.Sual dolu nəzərlərimi üzərinə dikdim. Sanki sözə necə Başlayacağını bilmirdi.
-Rufa, sənə sual verəcəm. Amma səmimi ol.
-Buyur.
-Məndən xoşun gəlir?
-Zəhləm gedəsi deyilki -astadan qəh-qəhə çəkdim
-Rufa. Mən onu nəzərdə tutmuram. Sevgini, həyatını paylaşacaq qədər xoşun gəlir məndən?
Bir anlıq donuq baxışlarla onun ağzından çıxacaq növbəti kəlmələri eşitmək üçün pauza verdim.Susduğumu görüb sözünə davam etdi
-Səndən uşaqlığından xoşum gəlib.Əvvəl sadəcə uşaq gözü ilə mənə şirin gəlirdin.Sonralar bu istək sevgiyə çevrildi.Illər sonra səni görəndə qəribə hisslər keçirdim.Gözəlləşmişdin. Sənin nömrəni əldə edib səninlə münasibət yaratdım.Göründüyündən daha səmimi idin .Mən sənə bağlanmışam.Və artıq bunu gizlətmək istəmirəm. Mənim olarsan?
Onu dinlədikdən sonra qəribə olmuşdum.Bir an hər şey keçmişim və gələcəyim, ətrafdakılarən bunu necə qarşılayacağı gözümün önünə gəldi.Öz hisslərimi düşünmədən beynimdə nöqtəni qoymuşdum.
-Bu...bu mümkünsüzdür.Olmaz .Alınmaz. -deyib ayağa qalxdım. Sürətlə ondan uzaqlaşdım. Ürəyim sürətlə döyünürdü.O ilk əvvəl arxamca gəlmək istəsə də sonra fikrini dəyişdi. Evə gələndə yolda yenə Azadı görmüşdüm.Qarşıma keçdi.Mənə verdiyi vaxt bitmişdi deyəsən.Və onu da görüb daha da hiddətləndim.
-Cava..
Sözünü kəsib.
-Yox istəmirəm.Əl çək.Və arxamca düşmə. Böyük yaxşılıq etmiş olarsan!
Yanından külək sürəti ilə keçib gözdən itdim. Düşünürdüm. Düşündükcə əngəllər, hisslərim , onun sözləri beynimdə dövr edirdi.Yaş fərqimiz, ailələrin qəti şəkildə narazılığı, təhsilim və ikimizə də olan inamsızlığım .Hamısı Ayrı bir əngəl idi. Mənim ona qarşı gizli hisslərim olsa da nə reallığa qovuşacağını nə də qovuşmasına olan istəyimi düşüncəmə, ürəyimə sığışdırmamışdım. Mən onu sevməmişdim. Və sevəcəyimi də əminliklə vurğulaya bilməzdim. Bir müddət zaman lazım idi ikimizə də. Və bu zaman hansı qərara gələcəyimə , bu qərarın nələri dəyişəcəyinə hökm kəsəcəkdi....

******
Bir gün sevgimin eqoist