t düşüncələrə təslim olacağını heç bilməzdim, VƏFASIZIM...Sən olmasaydın həyatımda, sən çıxmasaydın qarşıma bəlkə də hər şey fərqli olacaqdı. Heyfslənirəm, təssüf edirəm.Yalnış zaman, yalnış seçim və yalnış insanlar. Bəlkə də yalnış deyildi heç nə.Qismətin bizə yazdığı həyatdan qaça bilməzdik. Qəlbimizin səsini dinləmək oldu səhvimiz bəlkə də. Mən səndən getmək istədikcə hər addımımda yenə səndə tapdım özümü. Iradəsiz olduq bu sevgi qarşısında. Çox yola əl atsaq da olmurdu.Biz iki doğma insan idik.Aramızdakı bağlar xatirələr və birgə qurduğumuz xəyallar idi. Bilmirəm sən heç olmasa idin necə olardı həyatım.Bəlkə də daha xoşbəxt idim. Başqa biri ilə başqa hisslər içində. Bəzən düşünürəm niyə sən? Səndən daha yaxşıları var idisə niyə sən? Əllərimdən başqa birisi tutub, gözlərimə başqası baxacaqdı. Bəs qəlbim?O kim üçün atacaqdı? Hər üzdə , hər simada səni axtaracaqdım bəlkə də.Hər gecə səni geri çevirdiyim üçün peşmanlıq çəkəcəkdim . Bilməyəcəkdim ki həyatımın ən böyük səhvini etmədiyim üçün çəkirəm bu peşmanlığı.Yox..Mən sənə görə heç vaxt peşman olmadım.Yaxşı ki var idin.Yaxşı ki gəlmişdin həyatəma.Heç yaşamadığım, mənə yad olan hisslərlə tanış etdin məni. Sınaq idin bəlkə də. Mən bu sınaqdan hansı nəticə ilə çıxdığımı hələ də bilmirəm. Ilk əvvəllər hər şey gözəl idi . Bəs sonumuz? Niyə gəldik , necə gəldik bu vəziyyətə?Bu idimi sevgimizin mükafatı? Ən saf , ülvi hisslər nifrətlə, kinlə nəticələndi. Səhvlər etdik, bu qəlb çox qırıldı.Bəlkə də indi xoşbəxtsən.Mən bu gün həmişə görüşdüyümüz parkda oturub göz yaşı tökərkən sən Sən xoşbəxtsən.Başqa sima, başqa gözlər və başqa bədən. Ən əsası isə o gözlərə sevgi dolu baxırsan . Mənə heç baxmadığın kimi.Bəlkə də başqasını sevginlə xoşbəxtliyin zirvəsinə qaldırırsan. Mənsə xatirələr və göz yaşı içində boğuluram. Ayrıldığımız gün " daha başqasını sevirəm" söyləmişdin.Ayrıldığımızın acısı bir tərəfə , ürəyinin başşqasına aid olduğunu bilmək məhv edirdi məni. Haqsızlıq etmədinmi? Gecələri necə rahat yata bildin? Mən göz