yaşlarımı yastığımda gizlədərkən , qəhər ruhumu parçalayarkən necə rahat yata bildin.Başqasının gözlərinə baxdığında mənim sevgindən parlayan gözlərimi heç mi xatırlamadın? Hər gedişində geridə qoyub getdiyinin qəlbi olduğunu necə düşünə bilmədin? Necə?! Cavab ver ! Belə haqsızlığı necə etdin mənə? Dəyərdinmi göz yaşlarıma? Səni ki , bir damla göz yaşım məhv edərdi? Bəs nə oldu?Xoşbəxtliyin damlalarını mənsiz necə qurtumlayırsan? Bu gün parkda skamyada oturub ağladım.Yanım boş idi . Niyə yox idin yanımda? Bəzən özümə hirslənirəm. Bu qədər incilsəm belə sevirəm.Lənət olsun! "O başqasının olacaq" cümləsi məni hər gün öldürür.Necə toxunacaqsan? Necə baxacaqsan məndən başqasına? Ötəcək..Ötəcək günlər, aylar , fəsillər , illər ..Bilmirəm.Hansı hisslər bürüyəcək ruhumu. Amma qəlbimə atdığın yaraların izi qalacaq bir ömür.Adın qəlbimdə, düşüncələrimdə acı xatirə kimi anılacaq. Qarşıma çıxdığın ilk gün ..Sənlə Yaşadığım bütün ilklər sona aparacaq məni.Mən uçurumun bir addımlığında olarkən xilasedicim sən olmayacaqsan. Gizlində ağlayarkən Gülüşünlə başqasını xoşbəxt edəcəksən. Özümü çarəsiz, yalnız , tərk edilmiş hiss edəndə əl uzadanım sən yox başqası olacaq! Elə bu günki kimi...
Başımı qaldırıb mənə salfet uzadan Azadı görəndə göz yaşlarım yanağımda qurudu.Aylar əvvəlini xatırladım.Hansı ki onu qəti şəkildə rədd etmişdim.Bu gün məni ağladana görə.. Və yenə odur yanımda. Salfeti əlində tutub təəccüblə məni izləyirdi.Başımı aşağı salıb əllərimlə üzümü tutaraq daha da hönkürdüm. Və çiynimdə bir əl hiss etdim.
-Rufa , yanındayam.
Ayağa qalxıb üzünə diqqətlə baxdım.
-Gecdir, hər şey üçün gecdir daha -deyib çantamı da götürüb ordan külək sürəti ilə uzaqlaşdım. Göz yaşlarım yenə öz işini görürdü.Qaçırdım, keçmişimdən, ondan , etdiyim səhvlərdən qaçırdım. Azad mənə hər dəfə yalnış addımlarımı xatırladır. Vaxtında o da mübarizə aparmamışdı. Geri çəkilmişdi. Onu rədd etdiyim günki kimi təmiz deyildi düşüncələrim, hisslərim , ruhum , bədənim.Ondan sonra həyatımın gələcəkdə