ə yadda qalacaq ən acı xatirəsini yaşadım.Hansı ki , illər keçsə belə həyatın sərt şilləsi üzümə dəyəcəkdi hər onunla qarşılaşdıqca.
*** ****
Günlər keçirdi.Ramindən uzaqlaşmağı qərara almışdım. O bizə gələndə otağıma qapanır, yazdığı mesajları cavabsız qoyurdum. Mənim xəyallarım , arzularım var idi. O fikrini hər mesajında açıq aşkar bəyan edirdi. Mən ona cavabımı deməmişkən o artıq nişandan, evlilikdən bəhs edirdi. Nə? Evlənmək? Mən hələ 10-cu sinifdə oxuyurdum. O bu il ya gələn il evlənməli idi . Çünki bibimgil hər dəfə bu Mövzunu açırdılar. Indi o halımı xatırlayanda lap gülməyim gəlir.Öz hisslərimi dəqiqləşdirmədən ətrafın nəzəriyyəsin, gələcəkdə baş verəcək əngəlləri, problemləri düşünürdüm.Əslində düz edirdim.Amma bu əngəlləri bilsəm də sonda özümü ona təslim etmişdim. Ondan qaçışlarım uğursuz alınmışdı.10-15 gün müddətdən sonra mən də ona qarşı olan hisslərimə stop deyə bilməmişdim. Adını "hər şey həll olunacaq, əgər ürəkdən istəsəm" qoymuşdum.Düşünürdüm onun ailəsi razı olar çox güman. Problemi öz ailəmizdə görürdüm. Mənim təhsilim, gələcək həyatım bunlar Raminlə bir az çətin həll olunacaqdı. Ən sadə misal. Mənim ən böyük arzum tələbəlik həyatını dadmaq idi . O isə qiyabi oxuyacağımı şərt qoymuşdu. Bu kimi xırda problemlər bir yana, ətrafın heç ağlına da gəlməzdir ki mən və Ramin. Əvvəldə də qeyd etdiyim kimi, mən qohumlarımla uzun zamandır görüşmürdüm. Onlar məni indi də uşaq bilirdilər.Bunu ətrafın necə qəbul edəcəyini bilmirdim .Hələ mənim öz yaratdığım kiçik əhatəm? Tez evliliyi tənqid atəşinə tutan mən bu səfər özüm ilk addım atacaqdım bu həyata. Bu tip problemlər yenə də mənim ona doğru gedişimi əngəlləyə bilməmişdi. Mən özümü artıq onda kəşf etmişdim. O mənə yaşamadığım hissləri yaşatmış, yeni tam başqa sehirli aləmlə tanış etmişdi. Və sonda bütün əngəlləri kənara atıb onu seçmişdim. Bu seçimim canımı çox yandıracaqdı.Qəribəsi budur ki bunu bilirdim.Onu bir gün tərk edəcəkdim.Həyatından səssiz şəkildə çıxıb gedəcəkdim.Hətta dəfələrlə bitdi deyib