ondan uzaqlaşmaq istəmişdim. Amma Nə o mənsiz dayana bilirdi , nə də mən onsuz. Onu itirməyini necə hiss olduğunu , onsuzluğun necə çətin olduğunu mən dəfələrlə yaşamışdım. Sonda inadımı qırıb hər şeyi, hər kəsi atıb əlimi ona uzatmışdım.Onun bir gün məni tərk edəcəyi heç ağlıma gəlmirdi.Həmişə gedən mən olmuşdum.Ikimiz də bilirdik.Bitəcək. Amma bacarmırdıq , olmurdu.O mənim nəfəsim idi .Nəfəsiniz olmadan yaşaya bilərsinizmi? Günel...O mənə neçə dəfə çox acı çəkəcəyimi xəbərdarlıq etsə də mən heç kəsin sözünü dinləməz olmuşdum. Amma anlamırdım ki ona daha çox bağlandıqca, bir zaman canım daha da çox yanacaqdı. Günelin sözü indi də qulaqlarımda səslənir "Özünü oda atırsan.Xəbərin yox."
**** ****

Bəli mən özümü oda atmışam.Xəbərim olmayıb.Olsa belə önəmsəməmişəm.Çünki o odun istisində tam yanmamışdım.
Parkdakı acı verən qarşılaşmadan sonra özümü taksiyə atıb oradan sürətlə uzaqlaşmaq istəyirdim.Amma əlbət yenə məni kövrəldəcək bir bəhanə tapılacaqdı. Taksidə səslənən Funda Arar "Dön gel" mahnısı mənə yenə onu xatırladırdı.

Yak gel , bildiyin ne varsa
Sat gel , gözüm yok para pulda
Yalnız sanadır bu hasretim.
Dön gel vaktimiz daraldı zaten şu yalan dünyada
Gel inadı sevdiyim.-Nə sənlə olur , nə də sənsiz...
Taksidən düşüb tələsik addımlarla evə doğru irəliləyirdim.Əllərim əsərək qapını açıb içəri keçdim.Ağlamışdım.Yenə göz yaşlarım məni acı həqiqətələrlə üz-üzə qoymuşdu. Güzgü qarşısına keçib yenə hər damla göz yaşımda ondan bir xatirə anmışdım. 5-6 ay həyatımı necə də dəyişmişdi. Zaman ötdükcə həyatın səni haralara gətirib çıxaracağını bilməzsən. Bir zamanlar iki ən doğma idik, indi isə..Indi isə üz-üzə gəlincə bir-birindən qaçan iki cüt gözün sahibiyik. Dəyişdi..Gəlişin kimi gedişin də həyatımı çox dəyişdi. Hər şeydə bir az sən vardın sanki. Hətta hansısa yad bədəndə sənin ətrini duyanda belə xatirələr məni sənə aparırdı.Mən özümü səndə tapmışdım. Bütün dəlilikləri , "olmaz"ları birgə həyata keçirmişdik. Yadında? Bir gecə saat 2-də bizim evin