anlayırdım.Bəzən qəsdən onu qısqandırırdım.Bunu biləndə " vaxtı gələndə əvəzini səndən pis çıxacam" söyləyirdi.Bu söz utanmağıma bəs idi. Ümumiyyətlə, onunla münasibətimiz mənə şirin bir nağıl kimi idi.Özümü tam başqa dünyada hiss edirdim."Tək o mənim olsun, dünya sizə qalsın" cümləsi mənim üçün keçərli idi. Bəzən onu itirməkdən qorxar "məni heç vaxt tək buraxma" söyləyərdim. O mənim bu hallarıma öyrəşmişdi artıq .Hətta Adımı kontaktına "baş bəlam" deyə qeyd etmişdi. Kaprizlərim tutanda hirsimi ona tökərdim.O isə səbrlə məni sakitləşdirərdi. Bir mesajı yadıma düşdükcə indi də gülürəm.
-"mən səni sakit, ağıllı qız bilirdim .Sən demə bir süpürgən əksik imiş :)) belə dilli olma .Bir gün yeyəcəm o dilini "
Həqiqətən də məndə baş verən dəyişikliklər hər kəsin təəccübünə səbəb olmuşdu. Amma bunlar heç biri məni maraqlandırmırdı . Əsas olan yarımın yanımda olması idi.Dərslərə də təsir etmişdi bu münasibət. Saatlarca onunla yazışmaqdan dərsləri unudurdum.Amma nə edim ki, eşqi ilə dəli olduğum biri vardı həyatımda. O zaman Bu gözəl çərçivəni korlayan tək şey Azadın varlığı idi.İndi gülürəm o halıma.Gör , nəyi buraxıb nəydən yapışmışdım.Sanki tək əngəl Azad imiş kimi . Kim olduğunu söyləməsəm də Raminə məni izləyən birinin olduğunu bildirmişdim.O neçə dəfə Azadla üzləşmək istəsə də , mən mane olurdum.Çünki bu baş ağrısı ola bilərdi mənə.Ramin özü heç nə edə bilməyəcəyini görüb evdəkilərə deməyimi "əmr" etmişdi.Lakin mən problemi böyütmək fikrində deyildim.Məhz Buna görə də hər dəfə Raminlə bu mövzunu açmamağa çalışırdım. Sevgimizə kiminsə kölgə salmağına icazə verməyəcəkdim. Kaş Ramin də sonadək qətiyyətli olmağı bacarsa idi... Bəlkə də.....Bəlkə də bu gün "kaş ki"lərlə yaşamazdıq...-Səninlə hər gün dalaşmağa razıyam.Yetər ki, gecənin bir yarısı zəng edib "barışaq?" Söylə...
Hər kəsin həyatına rəng qatan biri vardır əlbət. O səssizcə həyatına daxil olar və zamanla həyatının bir parçasına çevrilər. Onunla ayrı qaldığın dəqiqələr belə heç bitməyəcəkmiş kimi gələr .Və