xəyallar qurmuşduq. Aradakı əngəlləri görə bilməyəcək qədər kor olmuşduq. Bəlkə də görürdük , amma bu gün üçün yaşamağı seçmişdik.
Günellə bir az daha gəzib hazırlığa getdik.Bizim bəzi hazırlıqlarımız eyni idi.Bayaqdan telefonumun sönük olması siqnalı beynimə indi çatırdı. Raminin artıq əsəbdən məni parçalayacaq halda olduğuna , şübhəsiz, əmin idim.O zənglərini açmamağıma, mesajlarını cavabsız qoymağıma əsəbiləşərdi. Telefonu açıb ondan saysız hesabsız zənglər və mesajlar görmüşdüm. Nömrəsini yığıb telefonu qulağıma qoydum.Sanki zəngimi gözləyirmiş kimi 2-ci siqnalda açdı.
-Alo, Ra..
Sözümü tamamlamış əsəbi tonla
-Bu zibil nə üçündür? Niyə sönüb? Harda idin?!...
20 dəq danışdıqdan sonra ..
-Yaxşı birdənəm , sağ ol.
-Öpdüm. Bu da söhbətimizin sonu.Yəqin sizlərə maraqlı gəldi onu necə sakitləşdirdiyim. Amma izaha ehtiyac yoxdur bunu sevənlər anlayar
Axşam dərslər bitdikdən sonra yenə telefonu əlimə alıb Raminə yazmaq istəyirdim ki, Ramindən gələn
-"Sizə gəlirəm."-mesajı məni təşvişə saldı. Mesaj 2 dəq əvvəl göndərilmişdi. Otağımda sevincdən o tərəf- bu tərəfə 4 kruq vurub güzgünün qarşısında bir an dayandım. Əynimdəki ev pijamasını və dağınıq halda olan topuzumu görüncə
-Hiii, mən nə gündəyəm!!
10 dəqiqə sonra.Güzgüdə Saçlarıma son dəfə diqqət yetirib hazırlığımı tamamladım.Üstümdə dar cins şalvar və üzərində qara bluz. Və gözlərimə az-maz qara karandaş və tuj çəkmişdim. Saçlarım isə açıq öz halında idi. Onun saçlarıma heyran olduğunu bildiyim üçün açıq saxlamışdım.Qapının döyülməyindən onun gəldiyini hiss edib zala düşdüm. Hər kəslə bir-bir salamlaşıb, görüşdükdən sonra mən də ona əlimi uzatdım, amma o bununla kifayətlənməyib məni özünə çəkərək yanağımdan öpdü.Ətri hələ də burnumdadır.
Ürəyimdə "kobud!" Ləqəbini ona çoxdan yapışdırmışdım artıq.
Ramin yenə atamgillə söhbət edir və yenə çay süzmək işi mənə qalmışdı. Çayları süzüb gətirdikdən sonra mən də onlarla əyləşdim.Ramin bilmirdi necə otursun ki , həm məni görə bilsin həm də evdəkilər bunu