dərisi qırışmış əlləri ilə gözlərindəki yaşı silib məzar daşını öpərək oradan uzaqlaşdı....

*** *****
-Ruf, təbriklər. 594 bal.
-Nə?Necə? Allahım şükürlər olsun.
Sevincimin həddi hüdüdü yox idi. Bu gün aylar keçmişdi.Qəbul imtahanını verib istədiyim fakültəyə qəbul olmuşdum. Təbii ki də ailəm Naxçıvanda oxumağıma çətinliklə razı olmuşdu. Özüm etmişdim bu seçimi.Bu şəhərdən çıxıb getmək və həyatıma başqa yöndən davam etmək istəmişdim.Və nəhayət arzuma çatmışdım.Naxçıvan Dövlət universiteti sosial idarəetmə və hüquq fakültəsinə qəbul olmuşdum. Ailəm yüksək nəticə toplamağıma çox şad olmuş və mənim üçün kiçik bir yığıncaq təşkil etmişdi. Keçən bu müddət ərzində Ramindən bir xəbər yox idi.Deyəsən Gəncəyə işinin başına dönmüşdü. Bir neçə günə isə qayıdacaqdı. Mən yaşananları unutmasam da artıq qəbul etmişdim və onlar artıq mənim üçün sadəcə keçmiş idi. Ətrafımda çoxu olsada heç kəsi qəlbimə yaxın buraxa bilməmişdim. Bəzən düşünürdüm kim bilir məndən sonra onun həyatında neçəsi olub.Amma bu düşüncə artıq incitmirdi məni.Böyümüşdüm.Balaca , saf Ruf deyildim.Raminin məni ailəsinə görə atdığı bəzən təsəlli üçün bəhanə , bəzən isə ona haqq qazandıra bilməyəcəyim bir səbəb idi.İndi anlayırdım ki , sevgi CƏSARƏT tələb edir. Demək Ramin məni sevməyib , sadəcə məni kəşf etmək olub arzusu. Onun indi hiss etdiklərini bilmirdim, maraqlı da gəlmirdi. Nə deyim..Əvvəl yenidən başlamaq , gələcəyimizi bir görmək kimi ümidim var idisə də, artıq Raminlə heç nə istəmirdim. Bu qürur deyildi.Sadəcə qəlbimi çox qırmışdı, istəsəm belə mənim üçün əvvəlki ola bilməzdi. Bizim üçün daha gec idi.Bəlkə də Qəlbimin dərinliklərində ona qarşı hələ də hansısa hisslər vardı.Amma onlar yenidən sevməyə bəs etmirdi. Peşman idim.Ikimizin də yerinə peşman olurdum bəzən.Bir-birimizə həmişə iki qohum kimi qalsa idik daha gözəl olmazdımı? Indi Niyə qarşılaşmaqdan çəkinək? Bu lazım idimi bizə? Sahib çıxa biləcək qədər sevə bilməmişdisə məni niyə özünə aid etmək istədi? Ən əsası niyə özünü sevdirdi? Bu