beynimdə.Önümə uzanan əldən xəbərim yox idi.Bir an səsə ayılıb:
-Yenə ağlayırsan balaca-bu ki Azad idi.İllər onu dəyişmiş, daha da yaraşıqlı olmuşdu. Başımı qaldırıb üzünə baxdım gözlərimi silərək gülümsədim.
-daha ağlamaq yoxdur-deyib əlindən tutdum. Birlikdə bir ömür bir addımlamağa qərar vermişdik artıq...

Bilirsən, Zaur, həyatdır, hər şey ola bilər.
Yəqin ki, haşansa qarşına başqa qadınlar da
Çıxacaq.Mütləq Çıxacaq.Amma inan
Mənə, Zaur, Heç kəslə bu cür olmayacaq...
Filmdə eşitdiyim bu sözlər məni kövrəltmişdi.Raminli günlərə qayıtmışdım. Safedə yanımda əyləşən Azad əlləri ilə gözlərimi sildi. Yenə ağladan Ramin, göz yaşlarımı silən Azad olmuşdu.Alnını alnıma dayayıb, əlini qarnıma qoydu.
-Körpəmiz deyir ki, anam ağlamasın.Ona gülmək yaraşır.
Onu qucaqlayıb həmişə söylədiyim sözü təkrarladım.
-Yaxşı ki ,