hər tərəfimdə onun toxunuşları , onun dodaqlarının möhürü qalmışdı. Güzgüyə baxmaq belə istəmirdim. Iyrənirdim özümdən, ondan və onunla bağlı hər şeydən. Amma gəl ki əclaf beyin! Mənim tərsimə işləyirdi. Hey onu unuda bilmirdi. Ürəyim hər onun adı çəkildikcə daha sürətli döyünürdü.Yox idi mi bu əzabdan qurtuluş?
Bu gün axşam bibim oğlu Ramin də bizə gələcəkdi. Onu digərlərinə nisbətən daha çox istəyirdim.Uşaq olanda yayda onlara gedərdim.Mənim bütün şıltaqlıqlarıma səbr edərdi. Hər dəfə dara düşəndə xilasedicim rolunu alardı. Heç yadımdann çıxmaz bir dəfə rayona istirahətə getmişdim. Küçədəki oğlanlara qoşulub oynamaq istədim.Içlərindən bir nəfər məni itələyib yerə yıxdı. Bu zaman Ramini başımın üzərində gördüm. O məni yerdən qaldırıb "sarı cücə yaxşısan?" Deyə təlaşla soruşdu. Sarışın olduğum üçün mənə sarı cücə ləqəbini vermişdi. Məni yıxan oğlanı acılayıb məni qucağına aldı. O məndən 12 yaş böyük idi. Həmişə bizə gələndə "oleey Ramin gəldi" deyib qucağına atılardım. Daha sonra uzun müddət əlaqəmiz kəsildi.Aradan illər keçdi. O günki təsadüfi qarşılaşmanı çıxsaq onu çoxdandır görmürdüm. Mən böyümüşdüm artıq o isə subay oğlan idi. Bu dəfəki görüşdə qucağına atıla bilməsəm də gəlişinə sevinmişdim. Qohumlarım arasında sanki mənə ən doğma idi o . Nə bilərdim ki bir vaxt ən çox canımı yandıran o olacaq. Həyat belədir. Ən sevdiklərimizi qarşımıza almağa vadar edir. Qapının səsini eşidəndə özüm baxaram deyib qapını açdım. Ilk öncə atam salamlaşıb içəri daxil oldu.Daha sonra isə onun ardından Ramini gördüm.Bir anlıq ikimizdə təəccüblü şəkildə bir-birimizə baxdıq.Illər hər ikimizi dəyişmişdi.Artıq onun 28 mənim isə 16 yaşım vardı. İndi onun üz cizgilərini daha diqqətlə izləyirdim. Nədənsə qəlbimin döyüntüsü qulaqlarımda eşidilirdi. Sonra cəld özümü toparlayıb "xoş gəlmisən" deyərək onunla görüşdüm.Şam yeməyi üçün gözəl bir süfrə hazırlamışdı anam. Masa ətrafında əyləşib maraqlı söhbətlər edirdik. Daha doğrusu mən kənardan izləyirdim . Bir azdan Raminlə Ruslanın başı