s edirdim. Amma bundan heç də narahat deyildim.İçimdəki səs belə deyirdi. Maraq üstün gəldiyindən başımı “o”na tərəf çevirdim. Bu ki dünənki oğlandır.
...
AYAZ
Maraq, təəccüb, üstəgəl gizlətməyə çalışdığı sevinc. Gözlərindən bunkları açıq-aşkar şəkildə görüb anlayırdı. Düzdür, qadın sahəsində o qədər də ixtisaslaşmış biri sayılmazdım, amma mən tanqo rəqqası idim. Mən qadın ovçusu deyildim ki, onların hər bir sirrlərinə bələd olum. Etiraf ediərm ki, həyatımda bu vaxta qədər qadınlar az da olsa olub...
...
FİRUZƏ
Aman Allahım! Bu ki..Odur...Dünənki oğlan. Mənə niyə elə baxır?
Elə bu zaman telefonun zəngi yüksəldi. Tələsik gözlərimi ondan çəkib çantamdan telefonu çıxartdım. Ekrana baxan kimi şok oldum. Anam. Mənimlə maraqlanmayan anam. Mən hələ də ona “ana” deyirəm. Niyəsini bilmirəm.Gözlərim dolmağa başladı. Titrədiyimi hiss edirdim. Nəfəs çatışmırdı.Bir əlimdə çətir, digərində telefon. Ağırlıq hiss edirəm. Çiyinlərimdən basıb məni əzdirməyə çalışan qaranlığın gücündən qorxxmğa başlayırdım artıq. Bu qadın hansı üzlə mənə zəng vurur? Düzdür, telefon nömrəsini bilirdim, Akifdən almışdım. Sadəcə ehtiyat məqsədi daşıyırdı. Dəfələrlə əlimdə telefon ona zəng vurub səsini eşitmək istəmişdim. Amma mənə qarşı laqeydliyini unuda bilmirdim. Lənət olsun! Axı niyə? Ni-yə?
...
AYAZ
Onun halının getdikcə gərginləşərək daha da pisləşməsindən narahat olmağa başlayırdım artıq. Nə oldu birdən? Kimdir zəng edən? Sevgilisi? Nişanlısı? Keçmişində biri? Səbr! Dəli olacam belə getsə.
Tələsik təkərləri işə salaraq özümü ona çatdırdım. Gözlərini ekrandan ayırmırdı. Nəfəssiz durumuna dözməyərək soruşdum:
-Hər şey qaydasındadır?
...
FİRUZƏ
Səsə diksinib ona baxdım. Amma hələ özümə tam gəlməmişdim. Təkrar ekrana kilidləndim. Yavaş-yavaş telefonlu əlim yanıma sürüşdü.Çətirli əlim titrəyirdi. Gözlərimi qapadıb dərindən nəfəsimi dərdim.
...
AYAZ
Əli məni kafeyə buraxıb getmişdi. Qarşımdakı qıza gülümsəyirdim.Adının Firuzə olduğunu, rəssam olmaq istədiyini, ailəsi ilə deyil,