nənələri ilə yaşadığını öyrənmişdim. Mən özüm haqqında əsas məlumatları bildirdikdən sonra çay sifarişlərimiz gəldi. Firuzənin acılı çayı xoşladığını indi görüb anladım. Mən 2 -3 qənd ya da şəkər tozu əlavə etməzsən çay çay olmaz ki. Amma Firuzə.
Firuzə. Əvvəlki halından əsər-əlamət qalmamışdı. Sanki yuxudan ayılmış kimi idi. Mədəniyyət və incəsənət haqqında xeyli danışdıq. Gözləri çox gözəl idi. əhvəyi gözləri ovsunlayıcı gücə sahib idi.
-Ailənlə ciddi problemin var?-nəhayət ki beynimi didib parçaltan sualı verdim. Ehtiyatla olsa da.
Barrmağını stəkanın kənarında dövrə vuuruub gəzdirdi.
-Mənim yox, amma onların var.
-Niyə?
-Qız uşağıyam da, onun üçün.
...
FİRUZƏ.
Ayaz. Yerimə qabiliyyətini qəzada itirən gənc. Hal-hazırda əlil arabasına məhkum olan rəqqas. Tanqo rəqqası. Masaya dirsəklənib əlimlə çənəmə dayaq verdim. Maraqla onu dinləyirdim. Amma ailəm haqqında sualı məni göydən yerə çırpdı.
-Səni sevmirlər heç?
-Akifi çıxmaq şərtilə yerdə qalan ailə üzvləri mənimlə heç maraqlanmırlar. Akif-böyük qardaşım.
...
AYAZ
Nəzərə alsaq ki, mən əliləm, kafedəki baxışları öz üzərimə cəmləşdirməkdə təccüblü heç nə görmürdüm. Bu vaxt ərzində internet vasitəsilə Azərbaycanda əlillərə olan mmünasibəti öyrənib dəhşətə gəlmişdim. Onlara xəstə, infeksiyalı kimi baxırlar. Qüsurlu olduqları üçün uzq gəzməyə can atırlar.
Əvvəla, əlillərə “yerimə qüsuru” olan şəxslər demək bağışlanmaz səhvdir. “Qüsur” sözünün mənası “ayıb”dır. İndi zəhmət çəkib düşünün: Burada hansı ayıbdan söhbət gedə bilər? “Yerimə məhdudiyyəti” demək yerinə düşər.
İkincisi, əlil insanların, eləcə də kar, kor, lal insanların fərqli dünyagörüşü, düşüncə tərzi olur. Onların həyata 4 əlli yapışıb pozitiv, optimist enerji saçmalarıni diqqətlə müşahidə edin. Heç hər tərəfli “sağlam” insanların böyük qismi belə gücə malik deyillər.
Üçüncüsü, əlil ancaq əlillə dostluq etməli, ailə həyatı qurmalı fikri kökündən yanlışdır. Bayaq yuxarıda qeyd etdiyim kimi bizdə yerimə məhdudiyyəti mövcuddur. Daha ağıl və