də böyümüşdüm. Sənubər müəllimə mənə və digər şagirdlərinə balaca konsert təşkil etməyə qərara almışdı. Mənim Firuzə bacı ilə münasibətim gün keçdikcə daha da möhkəmləşirdi.Asiyə xala və Dilqəm əmi ilə yaşayışımdan razı idim. Dünyagörüşüm artırdı. Oxuduğum kitablar, izlədiyim filmlər, öyrəndiyim məlumatlar və s.
...
FİRUZƏ
8 ildir ki, ancaq internet vasitislə əlaqə qururuq. Ayazın onurğa sütunundakı ciddi problemlər müalicənin daha da uzunmüddətli olacağından xəbər verirdi.
Mən artıq rəssam idim.Sərgilərim təşkil olunurdu. Əsərlərim satışa çıxırdı. Tək bircə əsərimi satmaq niyyətində olmadığımı bildirmişdim-“Simurq quşu”. O əsərin qəlbimdə xüsusi yeri var.Maraq moxladıqca alıcıların da sayında artım baş verirdi. Amma satmırdım.Hər sərgidə nümayişdən sonra onu özüm evə gətirib baxırdım.
Nənələrimdən biri dünyasını dəyişmişdi. O biri isə ağır dərəcədə yataq rejimində idi. Evdə olmadığım vaxtlarda Akifin arvadı ona baxırdı. Bəli, böyük qardaşım öz iş yerində sevdiyi qızla evlənmişdi. Anamın ayda-ildə bir dəfə qarşıma çıxıb da mənə elçiləri bildirməkdən başqa işi-güc üyox idi...
...
AYAZ
Müalicə davam edirdi. Almaniyada idim. Anam da tez-tez gələrdi yanıma. Onu buraya dost və qardaşım Əli gətirərdi.Bəzən açıq havada əlil arabasında gəzərək anamla söhbətləşərdik. Aytənlə hər dəfə danışdığımızda yanıma gəlmək istədiyinə əngəl olurdum. İstəmirdim ki, mənə görə öz həyatını korlasın. Gələcəyi parlaq idi. Hətta dəfələrlə acılayıb onu özümdən birdəfəlik uzaqlaşdırmaq qərarına gəlsəm də, sonrasında vaz keçirdim.Bu illər ərzində alman dilini öyrənmişdim. Elə müalicələr də var ki, 10-15-20 ildən artıq çəkir. Deyəsən mənimki elələrindən idi.
...
NAZLI
Arada-sırada kompyuterdə yazılarımı yazsam da heç bir yerə göndərmirdim. Sənədlərdə saxlayırdım hamısını. Bu yazılarda cəmiyyətin fərqli baxışlarına mənim münasibətim əks olunmuuşdu. Aartıq qovluqların sayı 20-ni keçirdi.
Dilqəm əmi məni gəzintiyə çıxardıb özü də yanımda addımlayırdı.Artıq balaca uşaq deyildim. Özüm