məzmununu anlamasam da, mənə tez-tez zillədiyi baxışlarını hiss edirdim. Ayazdərin düşüncələrə qərq olduqdqa biz 2 qız bir=birimizi rəqib kimi gözdən keçirtməyə başladıq.
Ayazın əlimdən tutub öpməsi gözlərinin bərəlməsinə səbəb oldu. Zorla gülümsəyib getməyə başladı. Saçlarını yolamaq üçün özümü güclə tutub saxlayıram. Ayazın gülüşüşün eşidib gözlərimə küskünlük ifadəsi verdim.
-Gülmə.
-Bəs neyləyim mən yazıq?-deyə soruşub daha da bərkdən qəhqəhəsini atdı.
-Aaa... “Gülmə” deyirəm, gülür. Utanmazın biri. Həm sən niyə yazıq olursan, hə?!
-Çox şirin olursan əsəbiləşəndə.
İri addımlarla onun yanından təzəcə uzaqlaşmağa başlamışdım ki, biləyimdən yaöışıb məni dizləri üstə əyləşdirdi. Nəfəsimi tutdum. Gözlərinə baxdıqca özümə nəzarəti itirirdim yavaş-yavaş. Barmaqlarını üzümdə gəzdirib istiliyini hiss etdirəndə sanki real dünyadan qopdum.
-Mənim gözüm səndən başqasını görmür, gözəlim.
-Onda niyə...?-davamını gətirə bilmədim.
-Şşş.Sakit.-xırıltılı səslə qulağıma pışıldayıb yanağıma sehirli öpücük qondurdu.
...
AYAZ
Çığırtı səsinə səbəb pasiyentlərin birinin üstünə dağıdılan isti kofe olmuşdu. Baş həkim gənc qızı o ki var danlamışdı ki, qızın gözzləri ağlamaqdan qıpqırmızı olmuşdu.
Firuzə tələm-tələsik ayağa qalxdı. Ətrafa baxıb diqqətlə nəzər saldı. Təkrar nəzərlərini mənə yönəldib bir az şübhəli ifadə ilə soruşdu.
-Bəs o qız... Adı Angeladır-nədir.. Hm?!
Xəfifcə gülümsəmə ilə başımı tərpətdim.
-Sadəcə söhbət, başqa heç n.
-Onun sənə baxışlarını gördüm. Yalan demə,-qollarını sinəsində çarpazladı.
Gəlib keçən hər kəs maraqla bizim səhnələrimizə göz atıb gülümsəyirdilər.
-Doğrudan? Mənsə tam əksini müşahidə etdim: Olan-qalan nəzərlərini səndən çəkmək bilmirdi. Eləcə də sən ondan.
Firuzə heç nə demədən əyilərək əlləri ilə arabaya dayaq verib gözlərimin içinə dərin nəzər saldı.
-Sənə güvənim deyirsən, hə?
Çiyinlərimi uşaqtək çəkdim.
-Nə bilim...Amma niyə də olmasın?...Mən bəyəm pis adamam?
...
FİRUZƏ
Təkrar bağa çıxmışdıq. Mən skamyada əyləşib