ü daha da təkmilləşdirmək üçün. Atamla anam etiraz etmədilər.
Azərbaycana qayıdan kimi atamın ürək partlamasından vəfatı məni üzdü.Sevinclə kədər bir arada.Atamın işlərini əmimlə əmimoğlum əllərinə alıb davam etdirdilər.Mənsə anamın yanında ona təsəlli verirdim.Qadın 1 il qaraya büründü. Ona məzuniyyyət götürmək təklif olunsa da qəbul etmədi.Tələbələr ona böyük hörmətlə yanaşırdılar...
İndi budur Romadayam.Partnyorum Aliyə ilə məşqimizi tamamlayıb özümü küçələrə atdım.Əynimdə cırıq cins şalvar, qısaqol mayka, nazil gödəkçə və idman ayaqqabı ilə yoluma davam edirdim.Birdən uzaqdan yayılan musiqiyə ayaq saxlayıb dinləməyə başladım.Gözlərim qapandı.Mənim təkcə tanqo üzrə deyil, eyni zamanda başqa rəqs növlərinə marağım olduğ üçün təcrübəm vardı.Yavaşyavaş ritmə uyğun sanki ətrafda heç kim yoxmuş kimi rəqsə başladım.Bitdiyində gözlərimi açmağımla məni alğışlara tutmaqları bir oldu. Böyük sevinc hissi ilə onlara təşəkkülərimi bildirdim...
Aliyə ilə aramızda dostluqdan başqa heç nə yox idi.Amma şayiələr bitib tükənmək bilmirdi.Düzdür, gözəllər göəzli idi. Amma mənim ona qarşı heç bir hissim yox idi axı.Eynilə onun mənə.Uşaqlıdan bu günə qədər bir komanda daxilindəyik.Onun Hakan adlı tükr nişanlısının sevgisi görənlər yanıldıqlarını etiraf etməyə məcbur olurdular.
Gecənin möhtəşəmliyi.İnanılmaz gözəllik.Əsil rəqbət. Biz 2-ci yerə layiq görüldük.
Sükanı Aliyə idarə edirdi. Və birdən....
...
NAZLI
Nənəm yenə adət üzrə axşama yaxın məni qonşumuz Asiyə xalanın yardımı ilə evdən çıxartdı.Parkı çox sevdiyimi bilirdi. Üzərimdə cəmlənən baxışlar. Mənim təbəssümümə qarşılıq vermirdilər.Onların mənə bir xəstə kimi baxmaları məni yandırsa da, bunu üzə vurmayacaqdım.
Bəl, mən əliləm. Yerimə məhdudiyyətim anadangəlmədir.Anamla atam bunu özlərinə “ayıb” bilərək məndən imtina edərək Türkiyəyə köçmüşdülər.Ordaca qardaşım dünyaya gəlmişdi. Onu ancaq fotolarda görmüşəm.Ana nənəm dəfələrlə onlarla danışsa da nəticə hasil olmadığından mənə özü baxmağa başlamışdı.
6 yaşım var.