a səhnəyə çıxışımdır bugün. Tək çıxış.Sənubər müəllimənin ciddi hazırlığı altında idim. Hacı müəllimlə Firuzə bacı gəlib mənə ruh yüksəkliyi verirdilər.Arabir Firuzə bacının emalatxanasına gələrək Ayaz qardaşla söhbət edirdim.O da məni ruhlandırırdı.Onun Əli adlı dostunun yumoru çox güclü idi.
Azacıq makijay. Əynimdə gözəl don.Təbəssümlə şəhərin axşamlarını maşından izləyirəm.Sükanı Hacı müəllim idarə edirdi.Arxadan Asiyə xalamla Dilqəm əmim oturmuşdular.Firuzə bacıgil də gələcəklərini bildirmişdilər.
Nəhayətində səhnədəyəəm. Düzünü deyim? Heç bircə qram da həyəcanlı deyiləm. Bir az göz gəzdirdikdə Firuzə bacıgili gördüm. Ayaz arabada onun əlindən tutmuşdu. Nişanlanmışdılar, amma nə vaxt evlənəcəkləri bəlli deyildi.
Şok! Şamili görürəm, yoxsa mənə elə gəıir?! Gözlərimi dəfələrlə açıb bağladım.Yox, realdır. Amma tək olduğunu bir az gec sezdim.
...
AYAZ
Dinlədikcə ruhum qanadlanıb uçurdu.Mən divardakı kölgəmə baxdım. Onun ayağa qalxdığını gördüm.Gec də olsa, mən də qalxacam.Yenidən rəqs edəcəm. Ümidlə