a süzülən damcıların seliini hiss etsəm də, qurulamaq fikrində deyildim. Əllərimi skamyaya dayayıb başımı səmaya qaldıraraq göz qapaqlarımı bərk-bərk qapatdım.Onların arasından belə özünə cığır tapan sel öz axınında idi. Az sonra dizlərimə dirsəklənib gərginliklə barmaqlarımı bir-birinə keçirtdim. Bomboş gözlərimi yerə dikdim.Ağır-ağır nəfəs almağa başladım.Artıq göz yaşım qurumuşdu. Xeyli müddət belə oturun qaldıqdan sonra ayağa qalxıb getmək istədim.Təzəcə skamyadan aralanmağa cəhd etmişdim ki, başımın hərlənməsi baş verdi. Gözlərimə çökən ağırlığın gücündən əlimi başıma aparmağımla təkrar əyləşməyim bir oldu.
-Hər şey qaydasındadır?
...
NAZLI.
Parka daxil olan kimi gözümə sataşan gənc qızın halı mənə pis təsir etdi. Asiyə xaladan məni onun yanına aparmağını xahiş etdim. Buranın sakinləri mənə artıq öyrəşmişdilər deyə əvvəlkitək baxmırdılar. Hətta qeyd edərdim ki, gülümsəməyimə qarşılıq verməkdən çəkinmirdilər.Təbii ki, bunu bu parka başqa məkanlardan gələn insanlara şamil etmək olmaz.Onları vecimə almırdım.Qıza yaxınlaşmağıma az qalmış Asiyə xaladan arabamı dayandıraraq özümün sürməyini istədim.Mehribanlıqla gülümsəyib başı ilə razılığını bildirdi.Əlil arabamı sürərək yaxınlaşmağa başladım.Ayağa qalxaraq halının pisləşməsi məni bir anlıq qorxuya saldı.Əyləşməsi ilə ona çatmağım bir oldu.
-Hər şey qaydasındadır?-ehtiyatla soruşdum.
İlk əvvəl diksinərək mənə təəccüb dolu baxışlarını zilləsə də, xəfifcə gülümsəməsi ilə o baxışlarını mehribanlıqla əvəzlədi.
-Hə, narahat olma.
-Səni burada ilk dəfədir görürəm.
-Əslində nadir hallardan gəlirəm bura.
-Niyə?
-Evimdən, universitetimdən və ən əsası, emalatxanamdan uzaqda yerləşir.
Bu qızın səmimiyyəti və sadəliyi mənim xoşuma gəlirdi. Digərlərindən daha fərqli özəlliyi vardı, bunu hiss etmişdim. Amma nə ola bilərdi bu özəllik? Digərlərindən fərqli olaraq mənə əlil kimi baxmaması?!Ola bilərmi yəni?
-Şey...
-Bəli,-yumşaqcasına dedi.
-Sən fərqlisən.
-Necə yəni?-maraq və təəccüb qarışıq soruşdu.
-Nə