Maksim əllərimi skamyanın üstünə qoyub başımı bir daha qaldırıb səmaya baxdı.
-Əminsən? Bunu öyrənmək istədiyinə əminəsn?-ciddi soruşub göözlərini mənə zillədi.
Cavab verməyib başımı məzəmmətlə buladım.
-Yaxşı, yaxşı.Amma ilk öncə de görüm-səndə necə təəssürat oyatdı?
-Gözəl... Ağıllı...Güclü...Təhlükəli...
-Feminist. Aytən Musabəyli.Azərbaycanlıdır.5 ildir ki, Rusiyada “FEMİNA” jurnalına rəhbərlik edir.
Eşitdiyim ani xəbəri məni yerimdəcə daşa döndərmişdi. Başımı ağır-ağır Maksimə çevirib şokdan bərəlmiş gözlərimlə ona baxdım. Maksim dirsəklərini dizlərinə sıxıb başı ilə təsdiqlədi.
Sadəcə və sadəcə inanılmaz!
-Amma məsləhət görərdim ki, internetdən heç nə axtarıb aramayasan, çünki onun haqqında ancaq dediklərim bəllidir. Bu qədər.
...
Ayaqyoluya girib kranı açdım.Üzümə su vurub aynadan özümə baxdım. Əl-üzümü quruladım
-Necəsən?
Tanış və uzaqdan gələn səs.İçimdəki ağrı ilə çevrilib baxdım.Qarşımda dosdoğma atam dayanaraq mənə baxırdı.
Cavabsız qoymaq istədim, amma içimdəki səs buna imkan vermədi.
-Necə görürsənsə, elə.
Bizdən başqa heç kim yox idi burada hələ ki.
-London illərin necə keçirdi?
-Özün məndən də yaxşı bilirsən.
Əsəblərim sözzümə baxmırdı. Özümü güclə tutub saxlayırdım. Əllərimi yumruqlamışdım. Elə bərk sıxırdım ki, dırnaqlarım az qala ətimi kəsirdi.
-Mən heç nə bilmirəm, oğlum.
“OĞLUM”...İlahi! Yox, bircə bu olmasın!!!
-Mən dəfələrlə səninlə əlaqə yaratmağa cəhd etdim, amma sən hər dəfəsində imtina etdim.
-Lap əccəb də etmişəm!!!-səsimi birdən qəzəblə qaldırıb iri addımlarla oradan birdəfəlik çıxdım.
...
Özümü salon xaricinə atıb havanı acgözlüklə ağciyərlərimə çəkməyə başladım.
-Nə oldu?
Sakitləşdirici səs. Maksim.
-Heç nə.
Maksim əlindəki qədəhə baxıb dərin düşüncələrə qərq oldu.
-Səndən müsbət enerji aldığımı qeyd etməyi unutmuşdum az qala.
-Nəsə səni narahat edir?
-Sadəcə bilmək istəyirəm: Sənə necə adam təsiri bağışladım?
-Anlamadım?!
-Mən yəhudiyəm, Ruslan.Fərid deyib yəqin.
-Nə var burada?! Mənim Londonda