a yəhudi tanışlarımın sayı 1 deyil, 2 deyil, 3 deyil...
-Və?!
-Pff! Nə “və”si?!
-Əsl mən “pff” etməliyəm. Çənəmin işlənmə funksiyasında bir poblem çıxarsa, özünü Haaqa məhkəməsində tapacaqsan ha, məndən xəbərdarlıq
İkimiz də qəhqəhə çəkib o ki var güldük ki!
...
Salona daxil olanda gözlərim ixtiyarsız o qadını axtarışa verdi. Ortalıqda görünmürdü.Atamla qadını da qeybə çəkilmişdilər.Anamla qardaşım öz aralarında nəyisə müzakirə edirdilər. Bacımla Andrey əl-ələ idilər. Qonaqlar öz keflərində təbii ki.
Telefonuma zəng gəldi.Çevrilib cavablamaq istəyəndə Aytənin boş skamyada əyləşdiyini gördüb hər şeyi unutdum.Uşaqtək sevinc hissi ilə zəngi cavablandırmadan sonlandırıb onun sahəsinə addım-addım yaxınlaşdım.Ətrafdakıların varlığını unudaraq öz aləminə dalsa da, mənim gəlişimi sezib oradan qopdu.
-Buyurun,-nəzakətli səsi qulaqlarımda əks-səda verdi.
-Əyləşə bilərəm?
-O baxır sizin istəyinizin sərhədlərinə.
-Pis niyyətim yoxdur, inana bilərsiniz.
Hiyləgər təbəssüm və qıyılmış gözləri ilə məni analizdən keçirtdi. Ayağa qalxıb qarşıma keçərək kraliçalara məxsus duruş sərgilədi.
-Mənə heç kimin xoş-zor tətbiq etməyə gücü çatmaz, cənab Mustafayev!
Gözləri. Yamyaşıl. Eynilə pişiklər kimi.
...
Mən özümü harda tapsam yaxşıdır?! Barda! İçki içki dalınca. Bir qədəh boşalar-boşalmaz tez dopdolu olurdu. Barmen mənim halıma acıyırdı deyəsən.Bar qızlarından biri yaxınlaşaraq arxadan məni qucaqladı.Dodaqlarını qulaqlarımda, boynumda hiss etsəm də, reaksiya verə bilmirdim. Axı bu necə ola bilər?! NE-CƏ?! Ömrümdə ilk dəfədir ki, bir qadın məni sındırmışdı.
Aytənin sözlərindən daha çox baxışları məni qırıq-qırıq etdi. Sözlə ifadə edə bilmirəm o anları. Mənə elə baxırdı ki, sanki məni məhv etməyə hazırdır. Sanki barmaqlarını düyməyə basmaqla məni param-parça edərək ayaqlayacaq indicə. Hələ kinayəli təbəssümü. İlahi! O nə idi elə?!
Mən isə səssizcə dayanaraq ona baxmaqda idim. Yavaş-yavaş gərginləşməyə başlayan əsəblərimin ilk işarəsi boğazda göründü. Yumruqlarım