güclə yığılıb açılaraq nəfəs almamı təmin edirdi.Artıq əsəb bütün bədənimi bürüməyə başlayırdı yava.-yavaş. Çənəm sıxılırdı.Üz əzələlərimdən söz açmaq üçün görmək lazımdır.
Aytən mənim halımı gözlərinin ucu ilə sezsə də, vecinə almadı. Gedişiilə ildırım sürətilə ayılıaraq arxasınca addımlarımı sürətləndirdim. Əlini qaldıraraq maşına işarə etmişdi ki, barmaqlarımla biləyini tutub saxladım.
-Mənim sizə nə pisliyim keçib?!
Nə ağzını açdı, nə də üz mimikalarını anlaya bildim. Biləyini kəskin hərəkətlə azad edib yanımızca dayanan maşına mindi.
Özümü təhqir olunmuş bilirdim. Maksimin mənə tərəf gəldiyini göz ucu görüb dabanıma tüpürərək özüm o məkandan uzaqlaşdım.Qaçdıqca qaçırdım. Amma kimdən? Özümdən?
Aytənin baxışları, kinayəsi, mimikası mənə çox şey təsdiq etdirməyə imkan verirdi. Mənim kimilərin ucbatından başına nəsə gəlib deməli.
Və özümü bara saldım.
...
Səhər gözümü açanda tamam başqa məkanda olduğumu anladım. Yanımdakı bar qızına nəzər salanda hər şeyi xatırladım. Ağappaq bədənə sahib idi. Qarın üstə yatıb yuxuya dalmışdı. Dirsəklənib kürəyini öpüşlərə qərq etdim.Daha sonra durub əyləşdim. Dirsəklərimi dizlərimə sıxıb dünənki olayları analzi etmək istədim.Alınmadı. Əsəblərimin gərginləşərək partlayacaq nöqtəyə gəlməsinə səbəb olan feminist!
Barmaqlarım bir-birlərini sındırmaq üçün yarışa girmişdilər.Kürəyimdə gəzib dolaşmağa başlayan incə barmaqların hərəkəti korlanmış əsəblərimi bir az da olsa qaydaya saldı.
...
Maşından düşüb holdinqə giriş etdim. Elə 2-3 addım atmışdım ki, Maksim qarşımı kəsdi.
-Maksim, vaxtım azdır, üzrlu say,-deyərək yanından keçmək istəyirdim.
-O feministə görə beləsən?!
-Sənə qalmayıb, əzizim!
İkimiz də bir-birimizə sərtcə baxdıqdan sonra mən liftə doğrulandım. İçəri girən kimi Maksım də özünü içəri atdı. Bu lap ağ oldu! Liftdə ikimiz vardıq ancaq. Qapılar bağlandı və yuxarı.
-Məqsədin nədir sənin?!
-Heç. Elə-belə...
Onun özünün heç də olmamış kimi aparmasına lap dilxor oldum.
-Zarafatlıq halım yoxdur!
-Aha!