b hal-əhvaldan sonra onun kabinetinə keçdik. Maksim əyləşib dərhal soruşdu.
-Nəsə olub?
-Heç nə.-Pəncərə qabağına keçib mənzərəni seyr etməyə başladım.
-Aydındır,- məzəmmətli səs tonu.
-Nə var yenə?
-Heç. Sadəcə sənin şəxsiyyətini üzə çıxartmağa çalışıram da.
-Niyə? Nəyinə lazımdır?
-Mənim 2-ci ixtisasım psixoloqdur, Rusik.
-Nə yapışıbsan “Rusik”dən?
-Dilə yatır və sevimli alınır,-yumor hissi ilə dedi.
-İşin-gücü yoxdur da sənin. Nə deyim indi mən?
-Sadəcə və sadəcə “Maks”-alicəbablıqla bildirdi.
-Yaxşı, Maks. Nəsə təzə xəbər var?
-İşlə bağlı-yoxdur. Amma səninlə bağlı-var. –Əminliklə qeyd etdi.-Buyur, eşidirəm.
Başımı bulaya-bulaya stul çəkib əyləşdim. Yayxanıb barmaqlarımı masada döyəcləməyə başladım.
-Səndən xahişim var, Maks.
-Aha,-canlanıb qollarını masada birləşdirdi.
-Mənə Aytənin portretini cıza bilərsən?
Maksim əcaib-qəraib mənə baxdıqdan sonra ayağa qalxdı.Əlini uzanıb pəncərini açdı.İçəriyə sərinlik qonaq gəldi.
-Nəyinə lazımdır?
-Səsində ona hörmət duyğusu var. Halbuki...
-Halbuki kişilər feministləri sevmirlər.-tələsik tamamladı.
-Hə.
-Niyə sevsinlər axı?! Hansı kişi yanında güclü qadını istəyər ki?!
Maksim dərindən ah çəkib mənə yaxınlaşdı.Masaya söykənərək bir əlini çiynimə qoydu. Gözlərimə baxaraq qətiyyətlə bildirdi.
-Onu çözə bilmirəm.
...
Maşında əyləşib “FEMİNA” nəşriyyatının binasına uzaqdan nəzər saldım.Telefonum zəngi çalındı. Ekrana baxdım. Maksim. Qəbul etdim.
-Nə oldu, Maks?
-Sağ-salamat olub-olmadığını bilmək istəyirəm,-zarafatla dedi
Güldüm.
-Hələ maşındayam
-İçəri daxil olmaq fikrin yoxdur?!
-Bilmirəm, Maks. Mən bu vaxta qədər çox qdınları bilib tanıdım, amma beləsi.. Off! Necə başa salım bilmirəm.
Elə bu zaman nəşriyyatın önündə mşaın dayandı. Ön qapı açıldı. Gənc sürücü oğlan maşından enib arxa qapını açdı. Aytən.
-Maks, sənə zəng vuraram sonra.
-Yaxşı.
Zəng sonlandırıldı.
...
Dəstəyi burub qapını açdım. Aytən ayaqüstə dayanaraq panoramanı seyr edirdi.Qollarını sinəsində qoşlaşdırmışdı.