Əynindəki ağ kostyumu ona həddindən artıq yaraşırdı.
-Buyurun,-deyib çevrildi.
Mən yaxınlaşıb onunla üzbəüz dayandım. Bir anlıq hər şeyi unutdum. Gözləri məni ovsunladı. Aytən başını bulaya-bulaya keçib əyləşəndə birdən özümə gəldim. Dərindən nəfəs alıb yerimə keçdim.Amma nədən başlayacağımı bilmirdim. Lap qızla birinci dəfə əlaqə yaradan oğlanlara oxşadım ki.
-Nə lazımdır?
Səsindən diksinib ona baxdım.Əminliklə söykənib gülümsədim.
-Sizinlə danışmağa gəlmişəm.
-Və?!
Səbr! Bu qadın məni əsəb xəstəsi edəcək axırda.
-Mən...
-Sizə nə qədər deməliyəm ki, məndən uzaq durası nız? Bəlkə RF-nın hüquq-mühafizə orqanlarına müraciət etməliyəm? Böyük məmnuniyyətlə bunu edərəm.-iynəli sözlərinin sonuna ttəbəssümüm əlavə etdi.
-Axı mən...
-Siz-kişilər özünüzü yaman göylə aparırsınız. Sanki dünyanı siz yaratmısınız.Və biz qadınların da sizlərə borcumuz var.
-İlahi! Səbr ver mənə! Bura baxın.
-Xeyr! Əsl siz baxın! Qadınlar sizin üçün nədir? Onları əlcək kimi dəyişməklə hansı xoşməramlı missiyanı yerinə yetirirsiniz?!
Dözməyərək ayağa qalxdı. Aytən rahat şəkildə yayxanıb məni süzdü. Onun iynəli baxışlarında məmnunluq görünürdü açıq-aşkar.
-Sizə bir söz deyim də yaddaşınızdan silinməsin heç vaxt:Feministdən qorxmayın, onu formalaşdıran mühitdən qorxun!
-Mənim feministdən qorxduğum yoxdur.
-Onda niyə məni axıra qədər dinləməkdən boyun qaçırırsınız?! Bəlkə zorlanmış qadınları görməmisiniz? Olmaya fahişəliyə məcbur edilmişlərdən xəbəriniz yoxdur? Ya da ki qadınların yüksəlmələrinə necə nifrət qarışıq heyrət hissindən söhbət açım?
Dilimi açıb 1-2 kəlmə söz deyə bilmirdmi.
-Mən hələ müsəlman ölkələrindəki qadın hüquqsuzluğunu demirəm.
...
Maşını yüksək sürətlə idarə edərək şəhərdən çıxırdım.Sakitləşmək, əsəblərimi qaydaya salmaq istəyirdim.Onun dediklərində yüz dəfə, min dəfə, milyon dəfə həqiqət vardı. Boğulurdum. Qalstukumu boşladıb köynəyimin ilk düymələrini açdım.Salona yayılan musiqilər.
Qapını zərblə çırparaq maşını arxada qoydum. Qollarımı geniş açaraq