q üzümü səmaya qaldırdım.
...
Axşam. Maksimlə restoranda şam yeməyini nuş edirdik. Onun mənə zillənən baxışlarından qurtula bilmirdim.
-Nə var?-soruşub ağırlığımla arxaya söykəndim.
-Görüşün ağırlığı haqqında danışmaq istəyirsən?-ehtiyatla soruşub mənə baxdı.
-Yox,-güclə bildirdim.-Hələ ki yox.
-Olsun. Amma bir gün danışmalısan. Belə olmaz.
Daha yeməyə davamm edə bilməyib restorandan çıxdım.
...
Əllərim cibimdə Moskvanın gecəli küçələrində dolaşırdım Ağlım başqa yerlərdə idi.Birdən qarşımdakı qızla toqquşdum.
-Üzr istəyirəm,-cəld dedim.
Bağışlayın, tanış gəlirsiniz,-mənə baxaraq şübhəli tonla bildirdi.
Səs. Bu səsi unutmaq olarmı?! Səmimi gülümsünüb başımı tərpətdim.
-Elədir ki, var,-təsdiqləyib əlavə etdim.-Nastya!
İnanılmaz sevinclə qolları ilə məni qucaqladı.
-Ruslan!
Uşaq sevinci ilə parta yoldaşımı-Anastasiyanı qucaqladım.
...
Anastasiya məni depoya salıb sakit olmağımı işarə etdim. Əlimdən tutub məni qaranlıq dəhliz boyunca irəli apardı. Gəlib bir qapının önündə dayandıq.Göz vurub astaca qapını açdı.İçəri texnoloji məhsullar ilə dopdolu olan emalatxana idi.İş stolunun arxasındakı adam başını qaldıran kimi yenə şaq sevinci ilə qışqırdım.
-Saşa!
-Tanrım! İnana bilmirəm!!!
Aleksandr ilə də bərk qucaqlaşıb görüşdük. Anastasiya gəlib qolumu boynuna keçirdib Aleksandra göz vurdu.
...
-Hə, danış görüm
Anastasiya ilə şəhəri gəzirdik.
-Nə danışım?!
-Özündən.
Ayaqlarım mıxlandı.Nəfəsim kəsildi. Bizdən bir az qabaqda Aytən vardı.Kürək dekoltesi ilə heç kimə fikir vermədən addımlarını atırdı...Bir anlığa həyat mənə “stop” deyərək inkişaf prosesini dayandırdı. Ətrafda olan-qalan hər şey hərəkətsiz vəziyyətə düşdü.
“Bu qadın məni dəli edib dəlixanaya salacaq axırda. Lənət!”
Gözlərimi qapadıb dərindən nəfəs almağa cəhd etdim. Yumruqlarım sıxlaşdı. Göz qapaqlarımı qaldırdım. Canlanma. Həyatın davamı.Açıq kürək dekoltesi ilə addımlarını atan Aytənin sərbəstliyi. Ətrafdakı insanların ona baxışlarında sezilənlər.Ələlxüsus kişilərin şəhvətli