b burda?!
-Şovinistlər!-Maksim qəzəblə səsini qaldırdı.
Kənarda dayanan 2 polis maşını. İçəridə əyləşənlər məmnunluq duyğusu ilə izləyirdilər.
-İmkanım olsaydı onları parça-parça edərdim!
-Maks, tanıdığım biri var.Bilir bunların dilini.
-Kimdir?
...
Depoya daxil olaraq işıq sürətilə kabinetə doğrulandıq.Qapını açıb içəriyə səs saldım.
-Saşa!!!
Aleksandr ortalıqda görünmürdü.Ətrafa diqqətlə göz gəzdirdikdən sonra onun burada olmadığını anladıq.Obyektdən çıxmışdıq ki, əllərində sellofanla gəlirdi.Uzaqdan görüb maraqla baxdı.
-Budur?
-Hə, Maks. Nə oldu? Bəyənmədin?
-Rusik, ağzını dağıdaram.
-Baş üstə.
Aleksandr gəlib bizə çatan kimi cəld dedi:
-Cənablar, üzrlu sayın məni. Əllərim doludur. Buyurun keçin.
Təkrar içəri girdik. Aleksandr sellofan torbaları masaya buraxıb soruşdu:
-Buyurun.
-Saşa, tanış ol, Maksim.
Əllər uzanaraq bir-birlərini sıxdılar.
-Saşa, şovinistlərlə bacarırsan?
-Bir dəqiqə! Nə olub axı? Mənə başa salın.
...
-Yetər!!!
Aleksandr insanların arasından çıxıb irəlilədi. Gəlib lap öndə özünə yer alaraq səsini yüksəldə-yüksəldə danışıqlar aparmağa başladı.Biz kənardan izləyirdik.
-Maks, bunu sən də bacarardın.
-İstəmədim sadəcə.
-Niyə?
Maksimin cavabı elə ağzında qaldı.Toplum təzədən qaynayıb qarışmağa başladı.
-Daha günah məndən getdi.
Maksimin sözünün tamamlaması ilə onlara doğru getməsi bir oldu. Mən də ardınca. Hər ikimiz insanları yara-yara Aleksandra çatdıq. Aleksandr bir tərəfdən qışqırır, şovinistlər digər tərəfdən. Ağız deyəni qulaq eşitmirdi.Maksim əlini Aleksandrın çiyninə qoyub onu sakitləşdirdi.İnsanlar əllərini qaldırıb daşları atmaq istəyəndə fit səsi eşidildi. Hamının nəzəri arxadan gələn səsə yönəldi. Bayaq olayları izləyən polislər maşından enərək bizə doğru gəlməyə başladılar.
-Zəhmət olmazsa, rədd olun burdan!
-Xeyir ola?!-Aleksandr qəzəbini boğa bilmirdi.
-Sizlik deyil.
-Yanılırsınız! Əsl bizlikdir!-Maksim qətiyyətlə səsini qaldırdı.
-Sizə dedim ki, rədd olun!!!
Biz bir-birimizə baxdıq. Maksim önə