keçərək üzünü topluma çevirdi.
-Mən yəhudiyəm. Nə edəcəksiniz mənə? Sizlərə nə pisliyim keçib?
Səs çıxmadı.
-Mənim babalarım bu torpaqda məskunlaşaraq özlərinə yaşayış qurmuşdular.Heç kimə ziyanları belə toxunmamışdı. Heç kimi yardımsız buraxmamışdılar.Sakit həyat tərzi.
Yenə səssizlik.
-Onların “Holokost”la uzaqdan-uzağa əlaqələri vardı.Avropada yaşayan qohumlarından bəziləri faşistlərin qurbanı olmuşdular, bəziləri də qurtula bilmişdilər.Daha sonra Yaxın Şərq ərazisində İsrail dövləti.Ərəb-İsrail. İsrail-Fələstin. Qarmaqarışıqlıq. İnsan ölümləri. Siyasət. Din.
Aleksandrla mən bir-birimizə baxdıq.Maksim isə daha da qətiyyətlə davam edirdi.
-Hal-hazırda Qəzzadakı vəziyyətdən kimin xəbəri var? Həftənin 7 günü, günün 24 saatı.Mən həmişə siyasətə nifrət eləmişəm. Həmişə! Ələlxüsus dinin insanlar üzərindəki təsirini nəzərə alsaq siyasətlə necə qoşalaşaraq plan cızdığını açıq-aşkar görərik.Bəşəriyyət məhvə doğru gedir.
Maksim bir anlığa susub gözləri ilə topluma nüfuz elədi
-İndi deyin görüm! Mən nə günah sahibiyəm?! Dünyanın dörd tərəfinə səpələnmiş yəhudilərin hamısı sionist, mason, Mossad casusu deyil!!! Bunu birdəfəlik beyninizə soxun! Mənim kimi həyat tərzi sürənlər əllərinə silah alıb insanları öldürmürlər.
Maksim davamını gətirmək istəməyib bizə tərəf çevrildi.Onun üçün çətin idi. Çox çətin...
...
Biz-mən, Maksim və Aleksandr səssiz-sədasız yolboyunca addımlayırdıq.Maksimin ruh çöküntüsünü görüb nə edəcəyimi bilmirdim.Birdən Aleksandr ayaq saxladı. Maksimlə mən heç nə anlamadan ona baxdıq.
-Ağlıma dahiyanə ideya gəldi,-gözlərini parıldadaraq əminliklə dedi.
...
Maşınla şəhərdən kənara çıxdıq.Sükanın idarəçisi Aleksandr idi. Maksim arxada əyləşərək gözlərini yummuşdu.Çevrilərək onun halını izləyirdim.
-Hara aparırsan bizi, Saşa?
-Ruh sakitləşdirici məkana.
...
Yaşıllıq.Təmiz hava. Sakitlik.Ətrafda tikili nəzərə çarpmırdı.Uzaqdan atlar qaçışırdılar.
Maksim əlini uzadıb ata toxundu. Onu sığalladı.Gözlərinə zilləndi. Xəfif təbəssüm. Ata