. Ailə!!! Nə deyim? Nə öyrənmək istəyirsiniz?....
Dinləyin...Özü də diqqətlə...
...
Atam-Cabir bəy Moskvada tanınmış ziyalı ailəsində doğulmuşdu. Həsən babam Lomonosov adına Moskva Dövlət Universitetində beynəlxalq əlaqələr üzrə dərs deyirdi. Professor idi. Əsmər nənəm isə göz həkimi idi. Nənəm babamdan hökmül insan idi.. Evdə onun sözü keçirdi.Amma hər ikisi nadir hallarda evdə bir ailə tablosu təşkil edərdilər. Bvaxt azlığını əhanə gətiridilər. İşdən sonra uşaqları götürüb gedirlər qonaqlıqlara, tamaşalara, əyləncələrə. Atam və əmim elitar mühitin qayda-qanunlarına hələ uşaq ikən yiyələnmişdilər. Babamla nənəmin dəvət etdikləri məclislər onların qanına işlənmişdi. Amma nənəmlə babam uşaqlarına ideal valideyn ola bilməmişdilər. Onları iş və status maraqlandırırdı.
Atam məktəb illərində qızların ağlını başlarından alaraq onlarla qısa müddətli sevgili olurdu.Tələbəlik illəri başlar-başlamaz daha da böyük addımlar atmağa başladı. Bu dəfə təkcə əl-ələ tutub öpüşməklə kifayətlənmirdi. Gecələrinin sayı-hesabı bilinmirdi.Nənəmlə babam hər nə qədər öyüd-nəsihət versələr də, bu qulaqdan alıb digərindən buraxırdı.Babamla nənəm sərt insan deyildilər.Bacarmırdılar atamla. Əmim isə Leninqradda oxuduğundan az-çox xəbər tuturdu olayları. Amma lap əvvəldən atamla əmimim arası yaxşı olmadığı üçün 2 qardaş bir-birlərini önəmsəmirdilər.
Atam mühəndis kimi işləməyə başlayanda inanılmaz sürətlə yüksəklərə qalxdı. Bu da bəzilərində şübhə oyandlrmaqla bərabər, eyni zamanda qısqanclıq, paxıllıq kimi mənfiliklər gətirdi.Hər nə qədər cəhd etsələr də atamı bataqlığa çəkə bilmirdilər. Hər cür situasiyalardan çıxmağı bacarırdı.
Atamın iki üzü artıq məşhurlaşmışdı.Əgər səhərdən axşamadək iş başında olurdusa, gecədən sübhədək yataqlarda qadınlarla olurdu.Amma onun anadangəlmə peşəkarlığına mat-məəttəl qalmamaq mümkün deyildi. İşlə yatağı bərabər idarə edirdi.
Babam bir söz deyə bilmirdi atama. Nənəm isə vecinə almırdı. Gənclikdir, subaylıqdır deyib keçirdilər qısacası.Evlənib ailə-uşaq