başladı.
...
Ucsuz-bucaqsız sakitləşdirici yaşıllıq. Mənə qeyri-ixtiyari Aytənin yaşıl gözlərini xatırladırdı.Əllərim belimdə dərindən nəfəs aldım.Çevrildim. Maksim qara atı sığallaya=sığallaya mehribancasına gülümsəyirdi.
-Sənin atlara qarşı sevgin olduğunu yenilikcə öyrənmişəm.
-Uşaqlıqdan sevirəm atları. Sədaqətli, gözəl, mehriban.
-Başqa?
-Bunu öyrənmək istədiyinə əminsən?
-Aha! Çox maraqlı gəldi mənə.
-Salam!
Səs yaxından gəldi.Bu ki Maksimi birinci dəfə gördüyümdə yanındakı əsmərdir.Sevinc dolu təbəssümlə gözlərindən parlaqlıq yağırdı.Açıq şabalıdı buruq saçları tökülmüşdü.Əlindəki qılıncı Maksimə tərəf atdı.Maksim qılıncı qından çıxartdı. Günəş işığı ilə parıldadı.Gözlərim qamaşdı.
-Bunu heç ağlımın ucundan keçirtməmişdim.
-Sən tək deyilsən.
-Oho! Belə de, Maks. Nə vaxtdan?
-Uşaqlıqdan marağım var, amma tələbə ikən öyrənə bildim.
Maksim qılıncı qına qoyub atın başına sığal çəkdi.Əsmər gözəli gəlib yanında dayandı.
-Elena, tanış ol-Ruslan. Rusik deməyin məsləhətdir,-yumorla bizi tanış elədi.
...
Elena ilə Maksim qılınclarını oynadaraq bir-birləri ilə savaşa girmişdilər.Mənsə Maksın sığallamaqdan doymadığı atın üstündə əyləşərək onları izləyirdim. Xəfifcə təbəssüm elədim.Bu vaxt yanımda atlı birisi peyda oldu. Başımı çevirdiyimdə Dmitrini görüb sevindim. Gənc oğlan mənə göz vuraraq başı ilə arxasınca gəlməyini işarə etdi. Atımı onun izinə saldım.Az sonra atlarımız yan-yana gedirdilər.
...
Maksimlə Elenanın qılıncları savaşda idilər hələ ki. Mən Dmitri ilə 15-20 dəqiqə atla ətraflara səyahət etmişdim.İndi isə əvvəlki məntəqəyə qayıdış etmişdik.
-Bunlara qalsa, heç vaxt bitən deyil,-Dmitri gözlərini qılınc cütlüklərinə zilləyib əminliklə dedi.
Başımı tərpətməklə razılaşdım.
Maksim birdən qılıncını Elenanın qılıncı ilə cütləşdirərək burmağa başladı.Özü arxası üstə yıxıldıqdan sonra Elenanı da üstünə yıxdı.Elena gülə-gülə sinəsinə yumruqlarını endirirdi.Maksim qollarını belinə dolayıb başladı öpməyə.Elena da qarşılıqsız