, Külək)
...
-Nə?!
Maksimin səsi kabinetə yayıldı.Mən isə gözlərimi bilinməz nöqtəyə zilləndirib nəfəssiz halda idim.
-Bura bax. Aytən qurban deyil. Bilmirəm başına nə gəlib, amma o bunların qurbanı olmayıb.
-Səndəki bu əminlik məni öldürəcək birgün! Hardan bilirsən? Əgər deyilsə, onda necə bu qədərini yaza bilər?!
-Tanrım, səbr ver mənə, buna isə ağıl!
-Maks!!!-qışqıraraq ayağa qalxdım.
-Şükür!
-Hardan bilirsən?!-qətiliklə soruşdum.
-Onun başına tamam başqa şey gəlib.Əminəm!
-Maks, təkrarlayıb durma! Fakt göstər mənə!
-Nə faktı?! Olsaydı səndən öncə davranardım
Yumruğumu hirslə masaya vurdum.
-İndi mən neyləyim?
-Heç nə! Necə yəni “neynəyim”?! Get özündən soruş, əgər bu qədər maraqlısansa!
-Bəs sən?!
-Əzizim, mən insanlara zor tətbiq etmirəm. Kim nə vaxt istəyirsən gəlib etiraf edə bilər.
-Səbr!!!
-Özünə hakim ol! Bu halınla onun qarşısına çıxa bilməzsən!
-Niyə?! Elə çıxaram ki!
Ikimiz də qarşı-qarşıya dururaq bir-birimizə baxırdıq. Bu zaman qapı döyülmədən açıldı.Pavel Kuzneçovun katibəsi təlaşlı içəri girdi.
-Vika, nə olub?!
Vikanın ağzını açmasına ehtiyac qalmadı.Yuriy yırtıcı kimi içəri soxuldu.İkimiz də ona tərəf çevrildik.Yuriy Maksimin qarşısına keçərək Çin səddi kimi dayandı.Gözlərindən qəzəbli alovun ucları getdikcə yüksəlirdi.
-Ruslan,Vika, bizi sərbəst buraxın!!!-Yuriy Maksimə baxa-baxa səsini soyuqlatdı
...
Mən maşını təkrar “FEMİNA” nəşriyyatına sürdüm.Onun maşınınıı görən kimi üzündə təbəssüm peyda oldu.Tələsik maşından enib içəriyə yüyürdüm.Liftdən imtina edərək iri addımlarla pilləkanları çıxdım.Katibə qız məni gprən kimi əlini cəld telefona atıb xəbər vermək istəyirdi ki, özümü yetirərək əlindən alaraq yerinə qoydum.Qapını açıb daxil oldum.Aytən mənim gəlişimi duymadı. Dərin fikirlərə qərq olmuşdu. Gözlərini masadakı kağızlardan çəkmirdi.Yaxına gələrək göz yetirdim.Gəlmiş keçmiş ən güclü qadınlar haqda.Bir əlimlə masaya dayaq verib digərini əyləşdiyi iş krslosunun kənarını qoydum.Əyilib qulağına pıçıldadım.
-Sənin